Navigatie overslaan
Vrijwilligerspunt Home
  • Voor bedrijven
  • Voor jongeren
Account aanmakenLog in

Contact

  • Maelsonstraat 12, 1624 NP Hoorn, Nederland
  • [email protected]
  • 0229-216499, WhatsApp: 06-10533987

Vrijwilligerspunt

  • Vacaturebank
  • Hulp Dichtbij
  • Trainingen & Workshops
  • Taalhuis
  • Voor jongeren
  • ANBI status

Doe mee

  • Activiteiten
  • Zoek Organisaties
  • Organisatie toevoegen
  • Account aanmaken
  • Log in
  • Help
  • Content policy
  • Privacyverklaring
  • Algemene Voorwaarden
  • Toegankelijkheidsverklaring
  • Cookies

Powered by Deedmob tools
Door op "Accepteren" te klikken, gaat u akkoord met het opslaan van cookies op uw apparaat om de sitenavigatie te verbeteren en het sitegebruik te analyseren. Voor meer informatie, bekijk onze Privacyverklaring.

Post | november 2021 | Doe es gewoon vrijwillig | 3 min lezen

Samen koken en eten verbindt

Tijdens de Mondiale Maaltijd koken twee ‘migranten koks’ en twee Nederlandse koks maandelijks voor twintig gasten in het Streekpunt in Hoogkarspel. En er wordt samen gegeten. ‘Het contactmoment met de Nederlanders en de ontmoeting met mensen van een niet-westerse achtergrond staan centraal tijdens de Mondiale Maaltijd. Samen koken én eten verbindt’, vertelt Lies van der Vliet van Drechterland Mondiaal. 


De Mondiale Maaltijd van Stichting Drechterland Mondiaal bestaat al sinds 2008. ‘Toen organiseerden we de maaltijd één maal per jaar met zo’n 200 gasten. Twintig migranten koks kookten thuis iets lekkers van hun eigen land en presenteerden dat aan de gasten. Een groot succes. Maar, wat iedereen wel jammer vond, is dat er weinig contact was met de koks. Daarom verzonnen mijn man Gerard en ik in 2018 een nieuw concept: maximaal twintig gasten, twee Nederlandse koks, twee migranten koks en tijdens het diner schuiven de koks gezellig aan. En ook een succes; we zitten vanaf de start iedere maand vol!’ De voorbereidingen beginnen een week ervoor. ‘Dan komen de koks samen om met elkaar het menu te bespreken. Al snel zie je dat er over meer gepraat wordt dan alleen het menu. En dat is precies ook waarom we dit organiseren; persoonlijke verhalen worden uitgewisseld en er ontstaan mooie contacten.’ 


Thuis laten voelen

Ook tijdens de maaltijden en dat is waarom Jos Visser deze maand is aangeschoven met zijn vrouw. ‘We vinden het leuk dat de koks ook bij ons aan de tafel komen zitten. Zo leren we meer over deze, veelal, vluchtelingen. Waar komen ze vandaan? Wat zijn de gebruiken in hun land? Wat is hun achtergrond. En die achtergrond is vaak heel verdrietig. Kunnen wij ons helemaal niet voorstellen en daarom is het ook goed dat wij er eens bij stil staan, dat niet iedereen in een gespreid bedje is opgegroeid. Ik heb veel bewondering voor deze mensen. Ze laten toch huis en haard achter en komen in een wildvreemd land terecht. Ik ben blij dat wij zo kunnen helpen om ze meer thuis te laten voelen.’


Dankbaar

Een van de koks, de Somalische Faadumo Ibrahim (43) voelt zich ook echt thuis in Nederland en zit gezellig bij Jos en zijn vrouw aan tafel. Ze is in 2008 naar Nederland gekomen, kwam bij Drechterland Mondiaal terecht en begon als kok bij de Mondiale Maaltijd. ‘Koken is mijn hobby, dus ik wilde graag meekoken. Het is goed voor mijn Nederlands en ik hou van veel mensen om me heen. Vooral tijdens het eten, dus ik doe dit graag. Ik ben heel dankbaar dat ik nu in Nederland woon. Ik ben met mijn 5 kinderen 13 jaar geleden gevlucht uit mijn vaderland voor de oorlog. Mijn man kwam om in de oorlog. Via Jemen en Saudi-Arabië ben ik in Nederland gekomen. Mijn kinderen en inmiddels 5 kleinkinderen zijn gelukkig allemaal goed terechtgekomen. Ik heb Nederlandse vriendinnen, maar ken ook Somaliërs uit Hoorn, Enkhuizen en Hoogkarspel. Inmiddels heb ik al divers vrijwilligerswerk gedaan, waar ik veel van heb geleerd. Dat heeft me zeker geholpen aan de vaste baan die ik sinds kort heb. Goed hè?! Maar natuurlijk blijf ik ook lekker koken voor de Mondiale Maaltijd!’ 


Wisseling

Iedere maand wisselen de koks. Lies: ‘Zo leren de koks steeds weer nieuwe mensen kennen. We kijken ook naar de gasten die komen. Veel mensen uit de buurt vinden dit initiatief hartstikke leuk en komen graag terug. Dat is natuurlijk geweldig, maar we willen zoveel mogelijk verschillende mensen, letterlijk en figuurlijk, laten proeven aan de Mondiale Maaltijd. Zodat er steeds weer mooie nieuwe contacten kunnen ontstaan.’ En of er nog koks nodig zijn? ‘Jazeker! Die zijn van harte welkom! Zowel migranten koks als Nederlandse koks. En afwassers, want ook dat moet gebeuren.’


Ook een keer aansluiten bij de Mondiale Maaltijd? Of zelf meekoken? Neem contact op met Drechterland Mondiaal via www.drechterlandmondiaal.nl of door te bellen 06-43540334 (Gerard van der Vliet). Of ken jij iemand die nieuw is in Nederland en in contact wil komen met Nederlanders? Vrijwilligerspunt kan helpen door bijvoorbeeld passend vrijwilligerswerk te vinden! Stuur een mail naar [email protected].


Jos en Faadumo

Deel blogpost
Gerelateerde blogposts

Margaret knutselt in het Zuiderzeemuseum

| Doe es gewoon vrijwillig

Het Zuiderzeemuseum is een interessant museum voor jong én oud. Jonge bezoekers kunnen niet alleen van alles bekijken, maar ook iets leuks knutselen. Margaret Oud begeleidt die creativiteit in het knutselatelier. ‘Sommige kinderen komen terug naar het museum, die willen nog een keer knutselen. Leuk toch?’ De advertentie voor knutselvrijwilligers raakte Margaret Oud meteen: ze is haar hele leven al een echte creatieveling. ‘Als mijn drie kleindochters bij me komen, vragen ze altijd: oma, gaan we weer knutselen? Bij het Zuiderzeemuseum maken kinderen tegen een kleine vergoeding een leuk souvenir van de dag. Ze kunnen bijvoorbeeld een klompje versieren, of een van de andere projecten maken. Met een groep vrijwilligers regelen we dat die activiteit goed verloopt. We zorgen ervoor dat ze genoeg verf en kwasten krijgen voor hun kunstwerk en we delen het knutselmateriaal uit: zakjes met lint, pompoentjes, glitters en leuke stickers.’ Geduld is een schone zaak Niet alle kinderen hebben evenveel geduld om te knutselen. ‘Sommige ukkies zijn met tien minuten alweer klaar, anderen zitten zo drie kwartier rustig te verven. En soms schuiven ouders of grootouders aan, die vinden het ook wel leuk om mee te doen. Regelmatig komen kinderen terug, dan zeggen hun ouders: ze hebben al twee keer eerder een klompje versierd, maar ze wilden zo graag nog een keer naar het museum! Dat is toch hartstikke leuk?’ Het is af en toe flink aanpoten, maar dat geeft niet. ‘Op een drukke dag komen er wel meer dan honderd kinderen in het atelier. Gelukkig zijn we altijd met z’n tweeën, dus het is goed te doen. Laatst was er een speciale dag voor mensen die meespeelden met een loterij, toen stonden er gewoon rijen mensen te wachten!’ Normaal gesproken komen veel buitenlandse bezoekers naar het museum, maar dat is dit jaar een stuk minder. ‘We horen weinig andere talen om ons heen. Of ik een talenwonder ben? Nee, niet echt, maar met mijn Engels en paar zinnetjes Duits kan ik me goed redden. En met handen en voeten kom je ook een eind, zeker met de kinderen. Die willen gewoon lekker knutselen, en dat wijst zichzelf wel.’ Leukste uitje Vrijwilligerswerk bij het museum past perfect bij Margaret. ‘Het is een prachtig museum, niet voor niks wordt dit heel vaak uitgeroepen tot ‘Leukste uitje van Noord-Holland.’ Hier werken bijna driehonderd vrijwilligers in allerlei functies. Er zijn vrijwilligers die de rollenspellen doen, bijvoorbeeld. En mensen die helpen bij attracties. We kunnen zelf bepalen hoe vaak we willen komen helpen, ik ben hier een of twee keer per week te vinden. Voor ons als vrijwilligers wordt ook goed gezorgd: we krijgen een lekker lunchpakketje en een vergoeding, en twee keer per jaar hebben we een feestje met z’n allen.’
Lees meer

Tiny leest kinderen voor

| Doe es gewoon vrijwillig

Tiny Immen is voorlezer bij Samenvoorlezen van Vrijwilligerspunt. Met veel plezier leest ze voor aan kinderen van een jaar of 5 tot 10. ‘Van het voorlezen krijgen ze een grotere woordenschat. En dat is belangrijk als je goed wilt meedoen op school.’ Al vier jaar leest ze elke week voor uit de boekjes die de kinderen zelf hebben uitgezocht in de bieb. Het voorlezen zit haar in het bloed, want Tiny was vroeger een echte voorleesmoeder. ‘Jip en Janneke las ik graag voor aan mijn kinderen, Pluk van de Petteflet was ook een favoriet.’ Vier jaar geleden meldde ze zich aan als voorleesvrijwilliger. Ze is al bij ongeveer acht gezinnen over de vloer geweest. Twintig weken lang komt ze wekelijks langs voor een voorleesuurtje. Geen Pluk, maar prentenboeken. ‘De kinderen hebben een taalachterstand, bijvoorbeeld omdat Nederlands niet hun moedertaal is. Dus ik zoek iets met veel plaatjes. En het voorlezen moet niet te lang duren, ze hebben op die leeftijd nog niet de concentratie om lang stil te zitten.’ Springen Stilzitten en luisteren hoeft ook helemaal niet als Tiny voorleest. ‘We zijn juist veel aan het kletsen. Dat begint al voor het voorlezen. Ik laat het boek eerst dicht, dan kijken we samen hoe het eruit ziet. Zou dit een spannend boek zijn? Waar zou het over gaan? Wat zie je allemaal? Daar praten we over. En dan pas gaat het voorlezen beginnen. Tijdens het lezen zijn we ook veel in gesprek. Soms om woorden uit te leggen, dat is niet altijd zo makkelijk. Hoe vertel je bijvoorbeeld wat ‘gevoelens’ zijn, of ‘geheimen’? Om het woord ‘bewegingen’ uit te leggen, stond ik vorige week met mijn voorleeskindje te springen in de kamer.’ Ik zie ik zie… Genoeg voorgelezen? Dan heeft Tiny altijd nog een spelletje Memory in de tas, ze speelt ‘Ik zie ik zie wat jij niet ziet’, of een spelletje met rijmwoorden. En het leuke is: de ouders doen gezellig mee. ‘Die pikken zo ook weer mooi wat nieuwe woorden op, want meestal zijn het mensen waar Nederlands niet de moedertaal is. Bij een gezin waar ik een paar jaar geleden voorlas, zag ik dat de moeder dingen aan het opschrijven was. Ze wilde alle woorden begrijpen, zodat zij ’s avonds hetzelfde boekje kon voorlezen aan haar kind.’ Zelf naar de bieb Kinderen kiezen zelf uit welke boeken ze willen lezen, want Tiny neemt ze mee naar de bibliotheek. ‘Een abonnement voor een kind is helemaal gratis. Ik laat aan het kind en de ouders zien waar de kinderboeken staan en ik stel ze voor aan de bibliothecaresse, mochten ze nog vragen hebben. En vanaf dat moment kunnen de kinderen zelf uitkiezen welke boeken we gaan lezen.’ Is dat altijd een prentenboek? ‘Een tijdje geleden was er een jongen dat graag een boek ‘met allemaal plaatjes’ wilde lezen. Bedoel je een stripboek, vroeg ik hem? Ja, dat wilde hij graag. Zijn vader zag het niet helemaal zitten, maar ja, verbieden werkt vaak averechts. Dus hij heeft een stripboek opgehaald bij de bieb en ik ging elke week een pagina voorlezen. Hij kwam er zelf achter dat zo’n stripboek nog een beetje te moeilijk was, na twee weken heeft hij het weer ingeleverd in de bibliotheek.’ Over naar groep 3 Samen een boek lezen, of voorgelezen worden, is hartstikke gezellig. Maar het is ook erg nuttig. ‘De woordenschat van de kinderen wordt door het voorlezen veel groter’, vertelt Tiny. ‘Een paar keer heb ik voorgelezen bij kinderen die van de juf of meester nog niet van groep 2 naar groep 3 mochten, omdat hun Nederlands nog niet goed genoeg was. Dat verandert heel snel als we elke week voorlezen. Die woordenschat is belangrijk, als je goed bent in taal, wordt de rest op school ook makkelijker.’ Kippenvel Bovendien kan Tiny vertellen over Nederlandse gewoontes, die gezinnen die nog niet lang in Nederland wonen maar raadselachtig voorkomen. ‘Toen Sint Maarten eraan kwam, heb ik het daarover in het voorleesuurtje met een Syrische tweeling uitgebreid over gehad. Waarom worden er snoepjes uitgedeeld? En wat gaat er op 11 november gebeuren? Niet alleen de kinderen wilden het weten, ook hun moeder was erg geïnteresseerd. Ik zei tegen haar: het lijkt me moeilijk om hier te wonen en te wennen, als het zo anders is dan in Syrië. En zij zei: het was nog veel moeilijker om in Syrië te blijven. Ik krijg gewoon weer kippenvel als ik het vertel, want zo is het natuurlijk. Mensen hebben heel wat achter de rug en proberen dan hier een plek te vinden.’ Samenvoorlezen Wil je net als Tiny voorlezer worden? Dat kan via Samenvoorlezen van Vrijwilligerspunt. Voor aanmelden of meer informatie kun je contact opnemen met Anouschka Timm, 0229 - 216499 / 06 - 29372613 of via [email protected] . Op de foto: Adam die wordt voorgelezen door Tiny
Lees meer

Wisse laat zijn stem horen

| Doe es gewoon vrijwillig

Sinds ruim een half jaar is Wisse voorzitter van het Jongerenpanel SED, een initiatief van Jong Westfriesland in Actie in samenwerking met de gemeenten Stede Broec, Enkhuizen en Drechterland (SED). Het doel van het Jongerenpanel SED is om jongeren hun stem te laten horen binnen de gemeenten en lokale organisaties en verenigingen als het gaat om lokaal beleid en politiek. ‘Ik vind dat er vooral veel over jongeren gepraat wordt, maar te weinig mét de jongeren. Daar willen we met het Jongerenpanel verandering in brengen.' Het Jongerenpanel SED bestaat momenteel uit tien leden. Allemaal jongeren. Samen focussen ze zich op een vijftal vraagstukken: jeugdzorg, duurzaamheid, drugs- en alcoholpreventie, huisvesting en politiek bewust maken van jongeren. Wisse (op de foto midden, onder): ‘Het streven is dat ieder teamlid zich minimaal een uur per week inzet voor het Jongerenpanel. Zelf ben ik nogal fanatiek en zet me gemiddeld zo’n 4 uur per week in. Ik vind namelijk dat jongeren te weinig betrokken worden bij beleidsvorming, terwijl de keuzes juist grote gevolgen hebben voor onze generatie en onze toekomst. Ik maak me er graag hard voor dat wij gehoord worden. Er worden nog teveel besluiten genomen over jongeren, zonder echt te luisteren naar wat wij ervan vinden en hoe het in de praktijk uitpakt.’ Drank en drugs De SED-gemeenten staan open voor de stem van de jongeren en ondersteunen het Jongerenpanel. ‘Momenteel werken wij voornamelijk reactief. Dat betekent dat de gemeenten bij ons een hulpvraag neerleggen, die wij als jongerenpanel oppakken. Zo gaven de gemeenten aan dat drugs- en alcoholpreventie onder jongeren momenteel extra aandacht verdient. Wij gaan dan in gesprek met de jongeren, maar ook met onder andere ervaringsdeskundigen, beleidsmedewerkers en raadsleden. Zo kunnen we een goed onderbouwd advies geven met inzichten vanuit alle betrokken partijen.’ Huisvesting Op de agenda van het Jongerenpanel staat ook huisvesting. ‘Wij vinden dit vraagstuk heel belangrijk. Huisvesting voor jongeren is sowieso een probleem in Nederland, maar zeker ook in de SED gemeenten. Wij denken dat de gemeenten niet beseffen hoe een groot probleem het is. De huurprijzen rijzen de pan uit, studieschulden lopen op en veel jongeren hebben door corona het afgelopen jaar niet of nauwelijks kunnen werken. En als er dan wel gewerkt wordt, dan is het startsalaris niet toereikend om te kopen. En dan is er ook nog de woningnood. Wij vinden het belangrijk dat we daarover in gesprek gaan met de gemeenten. Dat wij uit ervaring vertellen waar wij als jongeren tegenaan lopen, maar dat we ook met mogelijke oplossingen komen. Want doen we er nu niets aan, dan wordt het in de toekomst een nog groter probleem. Deze zomer gaan we ons daarover buigen. En ja, ik zal ook daar fanatiek mee aan de slag gaan. Want, hoe gezellig het ook is om thuis te wonen, ook ik wil straks een eigen plekje en dat lijkt nu nog lang niet mogelijk te zijn.’ Jongerenpanel iets voor jou? Wil jij ook meepraten en meedenken in het Jongerenpanel en ‘gewoon es vrijwillig doen’? Laat het ons weten! Binnenkort start er ook een Jongerenpanel in Hoorn en daarvoor zoeken we nog panelleden! Interesse? Neem contact op met Karlijn Schouten via [email protected] of bel/whatsapp naar 06-82141279.
Lees meer