Margaret knutselt in het Zuiderzeemuseum

In de Maatschappelijke Diensttijd (MDT) ontdekken jongeren in tachtig uur vrijwilligerswerk hun talenten, én ze helpen de maatschappij ermee. Mooi toch? Wandelmaatje, vrijwilliger bij de Speel-O-Theek en taalmaatje voor mensen die Nederlands willen leren, Noza Bazarova (23) doet het allemaal. ‘Ik leer van het vrijwilligerswerk net zoveel als de mensen die ik help.’ Noza Bazarova is begonnen met haar vrijwilligerswerk via de Maatschappelijke Diensttijd (MDT), een initiatief waarbij jongeren 80 uur vrijwilligerswerk doen om hun talenten te ontdekken. ‘Ik wilde meer ervaring opdoen in de richting van Zorg en Welzijn. Mijn begeleider bij Vrijwilligerspunt Westfriesland, Fleur Neefjes, stelde me als wandelmaatje voor aan een meisje, een paar jaar ouder dan ik. Zij speelt Pokémon Go, en ik ken dat spel ook wel, dus we zijn een paar keer samen erop uit gegaan om Pokémons te vangen.’ En dan heb je zomaar een uur gewandeld en lekker gekletst. Klanten helpen En Noza doet nog veel meer vrijwilligerswerk. Ze telde stemmen na de Tweede Kamerverkiezingen en springt bij in de organisatie van jongerenfestival JITS. En toen ze een vacature bij de Speel-O-Theek zag, leek dat haar ook wel wat. ‘Ze zochten een activiteitenbegeleider en daar heb ik op gereageerd. Jammer genoeg kwam toen corona, dus dat kon niet doorgaan. Maar ik kon wel blijven als vrijwilliger, om bijvoorbeeld klanten te helpen. Hartstikke leuk!’ Herkenbaar En dan zijn er nog de taalmaatjes van Noza. Twee mensen van ongeveer haar leeftijd, die ze helpt het Nederlands beter onder de knie te krijgen. ‘De jongen wil graag beter leren schrijven, en daar kan ik bij helpen. Ik hou enorm van schrijven, schrijf ook zelf verhalen en teksten, dus dat is echt iets voor mij. En het meisje wil juist beter leren spreken. Ze wil niet alleen haar uitspraak verbeteren, maar ook leren om haar mening meer te uiten, zich meer uit te spreken. Herkenbaar voor mij, dus daar werken we samen aan.’ Dit past bij mij Zo ontdekte Noza via het vrijwilligerswerk dat de sector Zorg en Welzijn echt goed bij haar past. ‘Ik hoop dat die baan als activiteitenbegeleider bij de Speel-O-Theek doorgaat, dat zou geweldig zijn. Misschien ga ik in de toekomst een opleiding volgen in deze richting, gecombineerd met werk.’ Haar ervaring als jonge vrijwilliger komt van pas in project Jongerenadviseurs, vertelt ze. ‘Als groep jongeren adviseren we vrijwilligersorganisaties die graag met jonge vrijwilligers willen werken. Wij weten wel hoe je die groep kunt aanspreken!’ Neem initiatief In september zit de Maatschappelijke Diensttijd van Noza erop. Wat heeft ze geleerd? ‘Initiatief nemen vond ik moeilijk. Maar bij de Speel-O-Theek stelde ik voor om meer promotie te maken, bijvoorbeeld via social media. Daar zijn ze enthousiast over. Ik kan mijn onzekerheden loslaten, merk ik. Eigenlijk leer ik zelf van het vrijwilligerswerk net zoveel als de mensen die ik help.’

Communicatieadviseur Annemieke Hageman heeft goed advies voor beginnende ondernemers: doe vrijwilligerswerk. ‘Het is goed voor je netwerk en het voelt fijn om onderdeel te zijn van een iets, een groep of een organisatie. Maar vooral is vrijwilligerswerk heel erg leuk.’ Dat weet Annemieke uit ervaring, want zij zet zich al jaren enthousiast in voor de Westfriese Uitdaging. Daarnaast doet ze mee met de Westfriese Beursvloer, een initiatief van Vrijwilligerspunt in samenwerking met Westfriese Uitdaging. Andere mensen helpen zat er al jong in bij Annemieke, vertelt ze. ‘Op de lagere school hielp ik de kleuters, op de middelbare school was ik betrokken bij het gala en de open dagen. Kinderen schminken op de kermis? Ja hoor, ik was erbij. Als iets leuk klinkt en ik heb tijd, dan zeg ik snel ja.’ Acht jaar geleden begon ze haar eigen bedrijf als communicatieadviseur, en zelfs met een volle agenda vindt ze nog tijd voor vrijwilligerswerk. ‘Ik zat al snel in een ondernemersvereniging en ik sloot me aan bij de Westfriese Uitdaging. Goed voor m’n netwerk, en als je wilt ondernemen in West-Friesland is een groot netwerk echt handig. Maar ik vind het vooral erg leuk, vrijwilligerswerk is voor mij echt een way of life.’ Win-win De Westfriese Uitdaging is de spin in het web die stichtingen en verenigingen, met gesloten beurs, verbindt aan het lokale bedrijfsleven. Voor de Westfriese Uitdaging houdt Annemieke zich, samen met twee collega’s, bezig met de public relations zodat de zichtbaarheid wordt vergroot. Persberichten schrijven, aandacht zoeken in de media voor de organisatie, social media bijhouden: allemaal zaken die ze ook voor haar opdrachtgevers doet. ‘Dat is juist mooi: ik kan mijn ervaring en talent inzetten. En omgekeerd zien andere bedrijven en organisaties wat ik doe en wat ik kan. Win-win!’ Trends op TikTok Op de Westfriese Beursvloer had Annemieke een workshop social media in de aanbieding. Die heeft ze gegeven aan de organisatie Wings of Change, een vrijwilligersorganisatie die een roofvogelopvang combineert met zorg voor kwetsbare doelgroepen. ‘Ik vertelde ze wat de laatste trends zijn, zoals TikTok en de reels op Instagram. We hebben gekeken wat de organisatie al op social media deed en hoe ze dat verder kunnen verbeteren. Daar zijn verschillende tools voor, die je gratis kunt inzetten. Natuurlijk volg ik Wings of Change online, en ik zie dat ze mijn advies opvolgen. Leuk om te zien.’ Jongeren in beweging Bij het Clusius College kreeg ze zelfs de leerlingen van de opleiding in beweging. ‘TikTok is heel populair onder jongeren, de groenopleiding wilde daar graag wat mee doen om de school te promoten. Maak een werkgroep, heb ik ze geadviseerd, en laat die werkgroep bedenken hoe je de korte TikTok-filmpjes kunt inzetten. Dat hebben ze gedaan: een groep leerlingen houdt zich nu bezig met de filmpjes.’ Onderdeel van leuke club Waarom is Annemieke zo enthousiast over vrijwilligerswerk? ‘Zoals ik al zei: het hoort echt bij mij, ik vind het fijn om andere mensen te helpen. Iedereen kan het doen, je kunt je op zoveel verschillende manieren inzetten. Als zzp’er werk ik vaak in mijn eentje, en dan is het fijn om onderdeel te zijn van zo’n leuke club als de Westfriese Uitdaging. Regelmatig spreek ik mensen die ook een bedrijf willen starten. Doe vrijwilligerswerk, adviseer ik ze altijd. Goed voor je netwerk, goed voor je sociale contacten en goed voor de maatschappij.’ Meer weten over Annemieke’s werk als communicatie-adviseur? Kijk op haar website: www.annemieke.nu . Foto Hélène de Bruijn

Tiny Immen is voorlezer bij Samenvoorlezen van Vrijwilligerspunt. Met veel plezier leest ze voor aan kinderen van een jaar of 5 tot 10. ‘Van het voorlezen krijgen ze een grotere woordenschat. En dat is belangrijk als je goed wilt meedoen op school.’ Al vier jaar leest ze elke week voor uit de boekjes die de kinderen zelf hebben uitgezocht in de bieb. Het voorlezen zit haar in het bloed, want Tiny was vroeger een echte voorleesmoeder. ‘Jip en Janneke las ik graag voor aan mijn kinderen, Pluk van de Petteflet was ook een favoriet.’ Vier jaar geleden meldde ze zich aan als voorleesvrijwilliger. Ze is al bij ongeveer acht gezinnen over de vloer geweest. Twintig weken lang komt ze wekelijks langs voor een voorleesuurtje. Geen Pluk, maar prentenboeken. ‘De kinderen hebben een taalachterstand, bijvoorbeeld omdat Nederlands niet hun moedertaal is. Dus ik zoek iets met veel plaatjes. En het voorlezen moet niet te lang duren, ze hebben op die leeftijd nog niet de concentratie om lang stil te zitten.’ Springen Stilzitten en luisteren hoeft ook helemaal niet als Tiny voorleest. ‘We zijn juist veel aan het kletsen. Dat begint al voor het voorlezen. Ik laat het boek eerst dicht, dan kijken we samen hoe het eruit ziet. Zou dit een spannend boek zijn? Waar zou het over gaan? Wat zie je allemaal? Daar praten we over. En dan pas gaat het voorlezen beginnen. Tijdens het lezen zijn we ook veel in gesprek. Soms om woorden uit te leggen, dat is niet altijd zo makkelijk. Hoe vertel je bijvoorbeeld wat ‘gevoelens’ zijn, of ‘geheimen’? Om het woord ‘bewegingen’ uit te leggen, stond ik vorige week met mijn voorleeskindje te springen in de kamer.’ Ik zie ik zie… Genoeg voorgelezen? Dan heeft Tiny altijd nog een spelletje Memory in de tas, ze speelt ‘Ik zie ik zie wat jij niet ziet’, of een spelletje met rijmwoorden. En het leuke is: de ouders doen gezellig mee. ‘Die pikken zo ook weer mooi wat nieuwe woorden op, want meestal zijn het mensen waar Nederlands niet de moedertaal is. Bij een gezin waar ik een paar jaar geleden voorlas, zag ik dat de moeder dingen aan het opschrijven was. Ze wilde alle woorden begrijpen, zodat zij ’s avonds hetzelfde boekje kon voorlezen aan haar kind.’ Zelf naar de bieb Kinderen kiezen zelf uit welke boeken ze willen lezen, want Tiny neemt ze mee naar de bibliotheek. ‘Een abonnement voor een kind is helemaal gratis. Ik laat aan het kind en de ouders zien waar de kinderboeken staan en ik stel ze voor aan de bibliothecaresse, mochten ze nog vragen hebben. En vanaf dat moment kunnen de kinderen zelf uitkiezen welke boeken we gaan lezen.’ Is dat altijd een prentenboek? ‘Een tijdje geleden was er een jongen dat graag een boek ‘met allemaal plaatjes’ wilde lezen. Bedoel je een stripboek, vroeg ik hem? Ja, dat wilde hij graag. Zijn vader zag het niet helemaal zitten, maar ja, verbieden werkt vaak averechts. Dus hij heeft een stripboek opgehaald bij de bieb en ik ging elke week een pagina voorlezen. Hij kwam er zelf achter dat zo’n stripboek nog een beetje te moeilijk was, na twee weken heeft hij het weer ingeleverd in de bibliotheek.’ Over naar groep 3 Samen een boek lezen, of voorgelezen worden, is hartstikke gezellig. Maar het is ook erg nuttig. ‘De woordenschat van de kinderen wordt door het voorlezen veel groter’, vertelt Tiny. ‘Een paar keer heb ik voorgelezen bij kinderen die van de juf of meester nog niet van groep 2 naar groep 3 mochten, omdat hun Nederlands nog niet goed genoeg was. Dat verandert heel snel als we elke week voorlezen. Die woordenschat is belangrijk, als je goed bent in taal, wordt de rest op school ook makkelijker.’ Kippenvel Bovendien kan Tiny vertellen over Nederlandse gewoontes, die gezinnen die nog niet lang in Nederland wonen maar raadselachtig voorkomen. ‘Toen Sint Maarten eraan kwam, heb ik het daarover in het voorleesuurtje met een Syrische tweeling uitgebreid over gehad. Waarom worden er snoepjes uitgedeeld? En wat gaat er op 11 november gebeuren? Niet alleen de kinderen wilden het weten, ook hun moeder was erg geïnteresseerd. Ik zei tegen haar: het lijkt me moeilijk om hier te wonen en te wennen, als het zo anders is dan in Syrië. En zij zei: het was nog veel moeilijker om in Syrië te blijven. Ik krijg gewoon weer kippenvel als ik het vertel, want zo is het natuurlijk. Mensen hebben heel wat achter de rug en proberen dan hier een plek te vinden.’ Samenvoorlezen Wil je net als Tiny voorlezer worden? Dat kan via Samenvoorlezen van Vrijwilligerspunt. Voor aanmelden of meer informatie kun je contact opnemen met Anouschka Timm, 0229 - 216499 / 06 - 29372613 of via [email protected] . Op de foto: Adam die wordt voorgelezen door Tiny