Het is de week van de eenzaamheid

Zoals je als burger met DigiD kunt inloggen bij de overheid, zo kun je als maatschappelijke organisatie dat doen met eHerkenning. Hiermee kun je als stichting, vereniging of club veilig vertrouwelijke gegevens uitwisselen met diverse (overheids)dienstverleners. EHerkenning vraag je aan via één van de gecertificeerde leveranciers. Kan jouw organisatie daar hulp bij gebruiken? Vrijwilligerspunt Westfriesland helpt bij de aanvraag en hoe je vervolgens eHerkenning gebruikt. Met eHerkenning kun je jouw organisatie veilig online identificeren en kun je bij diverse dienstverleners inloggen. Niet alleen bij de gemeente voor je subsidieaanvraag of -verantwoording, maar ook bij bijvoorbeeld de belastingdienst, het UWV en private organisaties zoals verzekeringsmaatschappijen en pensioenfondsen. De adviseurs van Vrijwilligerspunt helpen EH2+, EH3 en EH4 zijn de betrouwbaarheidsniveaus die beschikbaar zijn. Hoe hoger het betrouwbaarheidsniveau, hoe veiliger de toegang is tot je gegevens. Maar, welk betrouwbaarheidsniveau moet je nou voor jouw organisatie aanvragen? Hoe werkt het inloggen om je subsidie aan te kunnen vragen? Kun je hulp gebruiken bij het aanvragen van de juiste eHerkenning? Dan kun je rekenen op de adviseurs van Vrijwilligerspunt. Naast het helpen bij de eHerkenning, kunnen de adviseurs ook helpen bij het maken van een projectplan en begroting. Daarnaast zijn zij op de hoogte van de subsidiemogelijkheden. Neem contact op via [email protected] of bel 0229-216499.

Terwijl de meeste mensen het journaal kijken, de vaatwasser aanzetten of de tuin begieten, zit een clubje fanatieke taalvrijwilligers op maandagavond in de lesruimte van Vrijwilligerspunt Westfriesland. Ze volgen een workshop bij coördinator Nini Viëtor van Taalhuis Westfriesland, onderdeel van Vrijwilligerspunt, om de taalondersteuning voor anderstaligen nog creatiever en leuker te maken. ‘Hoe taalvaardiger je zelf bent, hoe lastiger het kan zijn om heel eenvoudig te praten.’ Taal leer je niet uit een boek of in een klaslokaal, maar door te luisteren en te praten. Daar gaat de inspiratieles over: hoe krijg je nieuwkomers die nog niet zo goed Nederlands spreken zover dat ze in gesprek gaan met collega’s, de medewerkers van de supermarkt of andere ouders op het schoolplein? Met kleine opdrachten, slim opgebouwd zodat iedereen, maakt niet uit hoe goed hun Nederlands is, eraan kan meedoen. ‘Begin met in kaart brengen van de wensen van de deelnemers’,’ adviseert Nini. In de workshop van vanavond zitten twaalf vrijwilligers, toevallig allemaal vrouwen. Sommige vrijwilligers begeleiden één persoon, elke week een uurtje, anderen werken met een groepje leerlingen. ‘Welke situaties in hun dagelijks leven willen ze graag in het Nederlands oefenen? Een speelafspraak voor je kind maken op het schoolplein, een telefoontje naar de woningbouwvereniging of gewoon op straat vragen hoe laat het is. Alles is mogelijk als het maar aansluit bij de deelnemer.’ Heel gemotiveerd Francis geeft al langer taalondersteuning, maar nog niet zo lang in de bibliotheek in Hoorn. Samen met andere vrijwilligers begeleidt ze daar het Taalcafé, waar anderstaligen binnen kunnen lopen. ‘We geven altijd wat uitleg over onze taal, bijvoorbeeld over de voorzetsels. Daarna hebben we in een spelvorm wat opdrachten, zodat mensen meteen kunnen oefenen.’ Het valt haar op hoe gedreven mensen zijn die meedoen. ‘Ze willen allemaal leren, leren, leren. De deelnemers zijn heel gemotiveerd.’ Praten over het weer De organisatie van de training heeft uiteenlopende situaties op papier gezet: groente kopen op de markt, iets bestellen in de horeca, een praatje maken over het weer. Het zijn suggesties, de instructeurs kunnen zelf ook allemaal oefeningen verzinnen. ‘Inventariseer welke woorden die horen bij de situatie al bekend zijn bij de leerlingen’, legt Nini uit. ‘En oefen daarna de situatie een paar keer met elkaar of in de groep.’ Zijn sommige woorden of zinnen heel lastig, dan kan een spiekbriefje uitkomst bieden. ‘Net als op de middelbare school: het feit dat dat spiekbriefje in je zak zit, geeft zelfvertrouwen en waarschijnlijk is het niet eens nodig.’ Nog een tip van Nini: dat spiekbriefje kan ook een spraakberichtje op whatsapp zijn – ook handig om lastige woorden met ‘eu’ en ‘au’ nog een keer te oefenen voor de nieuwkomers. En in de bijeenkomst erna? Evalueren natuurlijk, zegt de groep unaniem. Daar is Nini het mee eens. ‘En uitgebreid complimenteren dat iemand het heeft gedurfd, want het is nogal wat. En kreeg je deelnemer koudwatervrees? Maakt niet uit. Je kunt bespreken wat er nodig is om het volgende keer wél te durven. Misschien was dit een te grote stap, verdeel de opdracht dan in kleinere taken.’ Aan de slag Joke is ook een van de taalvrijwilligers in de training. Ze is pas een maand bezig met het geven van taalondersteuning. ‘Via een oud-collega hoorde ik over dit vrijwilligerswerk. Ik geef de ondersteuning in de Huesmolen, samen met een andere trainer begeleiden we een groep van tien tot twaalf mensen uit alle windstreken.’ Ze is enthousiast over de training. ‘Ik ga overleggen met de andere trainer hoe we dit in onze taalondersteuning kunnen opnemen. En veel van de materialen kende ik nog niet, maar ik begrijp dat ik die ook kan lenen van Vrijwilligerspunt. Daar ga ik binnenkort mee aan de slag.’ Ongeduldig Nederlands praten met échte Nederlanders valt niet altijd mee, dat weten de taalvrijwilligers ook. ‘Mensen schakelen snel over op Engels, omdat dat makkelijker is’, zegt een deelnemer. ‘Maar ja, dan kunnen mensen hun Nederlands niet oefenen.’ Nini herkent dat ongeduld bij Nederlanders. ‘Vergeet ook niet dat wij allemaal op een gegeven moment raken afgestemd op de anderstaligen die we begeleiden. We ‘verstaan’ hun Nederlands dan beter. Dat geldt niet voor iedereen. Bovendien heeft niet iedereen de tijd en het geduld om goed te luisteren en nog een keer iets te herhalen.’ Wie ben ik Bij de borrel achteraf wisselen de taalvrijwilligers tips met elkaar uit. Kwartetten blijkt een goede manier om de woordenschat te vergroten en het praten wat te oefenen. Judith Stoop van Taalhuis, die vertelt dat er een speciaal kwartet beschikbaar is om Nederlands te oefenen. Wie ben ik, het raadspelletje voor kinderen, wordt ook getipt als spelletje om Nederlands te oefenen. ‘Nooit aan gedacht, maar ik kan me voorstellen dat het goed werkt,’ zegt taalvrijwilliger Francis. ‘Dat ga ik de komende bijeenkomst eens uitproberen.’

Vorige week kreeg basisschool ’t Palet uit Bovenkarspel het eerste deel uit de boekenreeks van Het Muizenhuis en de verhalen van Sam & Julia uitgereikt. Aan leerkracht en leescoördinator Marjan de Jong – Veerdig de eer om het boek van Kim Boos van Vrijwilligerspunt Westfriesland in ontvangst te nemen, enthousiast bijgestaan door voorlezer Marlies Demirel en twee leerlingen. Marjan: “We willen een leesschool zijn, omdat lezen en voorlezen bijdraagt aan een mooie kans om kinderen goed te laten starten in de maatschappij. We zijn dan ook heel erg blij met dit geschenk van Vrijwilligerspunt. Wat een prachtig mooi en vooral groot boek!” Een medewerker van Vrijwilligerspunt kreeg vorig jaar een aantal van deze prachtige boeken van een buurman. Kim: “Zomaar. Geweldig toch?! We wisten meteen wat we ermee gingen doen: schenken aan basisscholen, zodat zij eruit kunnen voorlezen. ’t Palet is de eerste school die van ons een boek krijgt.” SamenVoorlezen Marlies komt als voorlezer van het project SamenVoorlezen van Vrijwilligerspunt iedere week een half uurtje voorlezen aan een aantal kinderen met een taalachterstand. Marlies: “Ik kom in totaal twintig weken één keer per week voorlezen. Ik heb drie groepjes van drie kinderen die ik voorlees. Zo krijgen ze de volle aandacht en is er ook ruimte voor interactie, want er wordt niet alleen maar gelezen!” Dat blijkt als Marlies na overhandiging gelijk gaat voorlezen. “Ik zie dit boek voor het eerst en vind het meteen geweldig! Alleen al de binnenkant van de kaft is prachtig: het hele muizenhuis staat erop afgebeeld. En zo hoef ik niet alleen voor te lezen, maar kan ik ook het gesprek met de kinderen aangaan: Wat zie je op de tekeningen? Heb jij ook zo’n huis? Hoe ziet jouw kamer eruit? Zo leren ze niet alleen beter lezen, maar ook spreken.” Lezen is leuk Dat ook de voorleeskinderen enthousiast zijn over het boek, merken we niet alleen tijdens het voorlezen, ook achteraf spat het eraf. Nicola, die later is aangesloten: “Ik vind het een heel leuk boek over de muis! Ik oefen zelf iedere maandag en dinsdag met lezen.” En dat is precies de bedoeling van het voorlezen. Marjan: “Je merkt dat de kinderen doordat ze worden voorgelezen het zelf ook leuker gaan vinden. Als je mooie verhalen hoort, krijg je zelf ook zin om te lezen! De woordenschat groeit: we zien iedere week vooruitgang bij deze kinderen. Lezen en voorlezen is dan ook een belangrijk onderdeel in onze lessen. We betrekken ook de ouders erbij: Hoe lees je thuis voor? Hoe kun je als ouder je kind(eren) stimuleren om te lezen? Wij zijn voor gelijke kansen en hebben hoge verwachtingen van onze leerlingen. Zo kunnen we een mooie bijdrage leveren aan een goede toekomst voor onze leerlingen.” Niet alleen de kinderen vinden lezen leuker doordat ze voorgelezen worden, ook Marlies: “Eigenlijk hield ik helemaal niet van lezen. Maar omdat ik het superleuk vind om met kinderen te werken, ben ik vrijwillige voorlezer bij SamenVoorlezen geworden. Het is zo leuk als kinderen blij zijn als je er weer bent en dat ze echt plezier hebben tijdens het voorlezen. Dan krijg je toch zelf ook plezier in lezen!? Sterker nog: ik vind het zo leuk, dat ik ook aan lezen ben geslagen. Thuis ligt een boek, maar ik ga straks eerst het verhaal van Sam en Julia uitlezen, want ik ben benieuwd hoe het verhaal afloopt.” Ook voorlezer worden? Met slechts een uurtje per week, maak jij het verschil! Stuur een mail naar [email protected] .