Navigatie overslaan
Vrijwilligerspunt Home
Account aanmakenLog in

Contact

  • Maelsonstraat 12, 1624 NP Hoorn, Nederland
  • info@vrijwilligerspunt.com
  • 0229-216499, WhatsApp: 06-10533987
  • Locatie Alkmaar
  • Bergerweg 1, 1815AC, Alkmaar
  • 072-5191600

Vrijwilligerspunt

  • Vacaturebank
  • Hulp Dichtbij
  • Trainingen & Workshops
  • Taalhuis
  • Voor jongeren
  • ANBI status

Doe mee

  • Activiteiten
  • Zoek Organisaties
  • Organisatie toevoegen
  • Account aanmaken
  • Log in
  • Help
  • Content policy
  • Privacyverklaring
  • Algemene Voorwaarden
  • Toegankelijkheidsverklaring
  • Cookies

Powered by Deedmob tools (opent in een nieuw venster)
Door op "Accepteren" te klikken, gaat u akkoord met het opslaan van cookies op uw apparaat om de sitenavigatie te verbeteren en het sitegebruik te analyseren. Voor meer informatie, bekijk onze Privacyverklaring.

Post | augustus 2024 | 3 min lezen

Leo is al veertig jaar penningmeester

Als je al veertig jaar penningmeester bent van verschillende verenigingen, zoals Leo Smit, heb je allemaal ontwikkelingen meegemaakt: van kasboek naar computerprogramma en van een fietstas vol acceptgiro’s naar een paar muisklikken en klaar. “Maar nu is het tijd voor een nieuwe, jonge generatie om het stokje over te pakken.”

Als tennisliefhebber meldde Leo Smit zich in 1978 aan voor de gloednieuwe tennisclub Westerkogge in Avenhorn. “Wij waren hier net komen wonen en dit leek me een goede manier om mensen in mijn nieuwe woonplaats te leren kennen. We speelden toen nog in een lege schuur. Later kwamen er eigen tennisbanen, de vereniging groeide.”

Rekenen en narekenen

Lezers die jonger zijn dan pakweg dertig zullen zich verbazen over wat Leo vertelt. Toen hij penningmeester werd in 1981, werd de volledige boekhouding bijgehouden op papier. Geen computer, alleen een rekenmachine en grote schriften, waar Leo alle inkomsten en uitgaven in bijhield. “Ik werkte met zogenaamde doorschrijfboekhoudingen. Dat betekende rekenen, rekenen en nog een keer narekenen, want alles moest precies uitkomen. Uren was ik ermee bezig.”

Ook de ledenadministratie kwam op Leo’s bordje. “Ik vond op zolder nog een ouderwetse kaartenbak, zo hielden we toen de gegevens bij. Om de contributie te innen, stuurde ik elk jaar brieven uit naar de leden, met een acceptgiro erbij. Bij leden in De Goorn en Avenhorn stopte ik ze zelf in de brievenbus, dat was makkelijker en goedkoper.”

Op de computer

Toen hij halverwege jaren tachtig via zijn werk boekhoudprogramma’s op de computer leerde kennen, zag hij meteen wat voor verschil dat zou maken. Al snel ging Tennisclub Westerkogge ook over op de computer. Hoewel, die digitalisering bracht ook weer werk met zich mee. “Ik hou nu een administratie bij van onze leden voor de tennisbond, eentje voor onszelf en dan hebben we nog een computersysteem waarmee mensen toegang krijgen tot het tennispark en de kleedkamers, dat beheer ik ook.” Er komen steeds meer kleine klusjes bij de penningmeester terecht, merkt Leo. Het kost hem bijna geen tijd, want alle gegevens zitten toch in zijn computer. “Moet er iets verstuurd worden vanuit het bestuur, dan doe ik dat via de mail. En ik hou elke dag de mailboxen bij.”

Nerveus voor de kascommissie

De leukste klus als penningmeester vindt Leo het opstellen van de begroting. Een sluitende begroting, natuurlijk. “Dat is elk jaar weer even puzzelen. Ons ledenaantal loopt wat terug, de vereniging vergrijst, en we willen liefst de contributie houden zoals ‘ie nu is. Ook samenwerken met de kascommissie is leuk om te doen. In het begin was ik daar wat nerveus over, ze controleren toch wat je doet, maar daar ben ik nu wel overheen.”

De klus als penningmeester bevalt hem zo goed, dat hij ook bij zijn biljartvereniging de boeken bijhoudt. En toen de locatie waar de biljartvereniging speelt nog iemand zocht voor de administratie, stak Leo zijn vinger op. “Ik vind administratieve klussen gewoon heel leuk om te doen”, zegt hij. “Hoe kan het efficiënter? Dat zoek ik uit. En ik probeer subsidies te regelen voor de verenigingen, zoals nu voor de biljartclub.”

Nieuw bloed welkom

Helaas kan Leo zelf niet meer op de tennisbaan staan: zijn leeftijd en twee nieuwe heupen maken dat onmogelijk. “Daarom ben ik gaan biljarten, dat kan nog wél.” Dus hij denkt nu dat het misschien tijd wordt voor een nieuwe penningmeester om het werk op de tennisvereniging van hem over te nemen. “Tijd voor nieuw bloed in de club. Natuurlijk ben ik beschikbaar om mijn opvolger te helpen waar dat maar kan. Want als penningmeester kom je altijd van die klusjes tegen waarvan je je afvraagt: hoe hebben we dat vorige jaren ook alweer gedaan? Ik heb wel eens geprobeerd vast te leggen wat ik als penningmeester allemaal doe en weet, maar daar was geen beginnen aan. Liever leg ik het persoonlijk uit.” Blijft hij dan wel lid van tennisclub Westerkogge, als hij én niet meer tennist, én geen penningmeester meer is? “Ik ben erelid. En dat is een lidmaatschap voor het leven.”

(Update: inmiddels heeft de tennisclub een nieuwe penningmeester). 

Deel blogpost
Gerelateerde blogposts

Suzanne helpt met de Nederlandse taal

Suzanne de Ligny is ruim een jaar taalvrijwilliger bij Vrijwilligerspunt Westfriesland. Iedere week helpt Suzanne de Poolse Kamila met de Nederlandse taal. ‘Kamila geeft zelf aan wat ze wil leren en dat is veel, want ze is super gemotiveerd. Ze komt zelfs met Nederlandse liedjes die ze op de radio heeft gehoord, waar ze ieder woord van wil leren.’ Suzanne heeft logopedie als achtergrond, dus is het gewend met taal bezig te zijn. ‘Maar ik wilde meer doen met taal en kwam uiteindelijk bij Vrijwilligerspunt terecht. Taalvrijwilliger sprak me gelijk aan. Als taalvrijwilliger krijg je de tijd om een band op te bouwen met iemand, omdat je voor langere tijd aan elkaar verbonden bent. Hoewel ik maar een uurtje per week bij Kamila thuis lesgeef, zie je elke week verbetering. Dat is zo leuk om te zien! Kamila vindt het belangrijk dat ze de Nederlandse taal goed onder de knie krijgt. Ze heeft een schoonmaakbedrijf en werkt veel samen met Nederlanders.’ Wat eten we vandaag? ‘Ik duik niet met Kamila de grammaticaboeken in. Dat is meer weggelegd voor taalopleidingen. Natuurlijk leg ik wel wat uit, maar het gaat voornamelijk om het vergroten van de woordenschat. Dus veel praten. Over hoe je dag was, over vrienden en familie, of over wat er ’s avonds op tafel komt. En dat is altijd veel lekkers, want Kamila is dol op koken, net als ik. Ik krijg dan ook geregeld Poolse lekkernijen mee naar huis. Leuk om zo ook haar cultuur beter te leren kennen.’ NT2-docent Inmiddels helpt Suzanne ook een alleenstaande Syrische moeder met twee dochters met de Nederlandse taal. Suzanne: ‘Dat zou eigenlijk voor een paar weken zijn, maar ze is zo blij met me, dat ik besloten heb om haar te blijven helpen. Die waardering die ik krijg en blijdschap die ik bij zowel Kamila als dit gezin zie, geeft me echt heel veel voldoening. Zoveel dat ik sinds januari een opleiding volg voor NT2-docent. Zo kan ik straks ook als docent aan de slag met mensen die Nederlands als tweede taal hebben. Maar, ik blijf ook taalvrijwilliger hoor! Veel te leuk!’ Wil jij ook ‘es gewoon vrijwillig doen’? Laat het ons weten via dit aanmeldformulier of bel ons via 0229-216499. Kamila en Suzanne
Lees meer

Piet komt langs voor kleine klussen

Een muurtje witten, een schilderij ophangen of een lampje vervangen: allemaal kleine klusjes in huis waar vrijwilliger Piet de Vries voor langs komt. ‘Als ik mensen kan helpen, dan doe ik dat natuurlijk graag.’ Geen gereedschapskoffer, geen technisch inzicht of gewoon twee linkerhanden? Maakt niks uit, want klusvrijwilliger Piet de Vries helpt jong en oud met allerlei kleine klusjes in huis. Gordijnrails ophangen, een lampje vervangen of het onkruid wieden; Piet draait z’n hand er niet voor om. ‘Iemand vroeg me om een lampje op te hangen in de badkamer. Kom ik daar, blijkt er gewoon een peertje aan een kaal draadje te hangen. Levensgevaarlijk! Ja, dat heb ik meteen gefikst.’ Creatief type Piet was jaren conciërge op een school in Midwoud, waar hij ook lessen handvaardigheid gaf aan de kinderen. ‘De ene week figuurzagen, de andere week gingen we oude radio’s uit elkaar schroeven. Heel leerzaam om zo’n elektrisch apparaat te slopen en alle onderdelen te sorteren.’ Maar Piets technisch talent ontwikkelde zich ook toen hij dakkappelen ging monteren en lichtstraten plaatsen. ‘Volgens mijn vriendin komt dat door m’n sterrenbeeld, alle Kreeften zijn creatieve types. En dat klopt wel. Ik heb voor mezelf ook mooie kerstversiering gemaakt van spullen die ik her en der bij elkaar heb gescharreld en ik heb daarvan een mooie wanddecoratie gemaakt.’ Vier dagen witten Vaak genoeg komt Piet voor één klus bij iemand langs en pakt hij klus twee en drie gelijk even mee. ‘Iemand wilde een muurtje laten witten en toen ik kwam kijken, zag ik al: dat wordt niks. Ik heb haar voorgesteld om de hele kamer te rollen, inclusief plafond. Haar kinderen gingen ook helpen, die hebben de keuken opnieuw behangen. En toen merkte ik ook dat de tuinpoort klemde, heb ik die ook gerepareerd. Het was een flinke klus, we zijn vier dagen bezig geweest, maar dan is ook alles weer spic en span.’ Jonge god De laatste maanden kan Piet door wat medische omstandigheden minder vaak aan de slag als hij zou willen en grote klussen laat hij even aan zich voorbijgaan. ‘Laminaat leggen is bijvoorbeeld toch behoorlijk inspannend: opstaan, knielen en dan tussen alle meubels door manoeuvreren. Dan kan ik me wel een jonge god voelen, maar in de praktijk valt het tegen.’ Toch kan hij het niet laten. Laatst stond hij toch weer op de ladder. ‘Even een nieuw lampje indraaien bij een oudere meneer in huis, die had knipperlicht in zijn douche. Als ik mensen kan helpen, dan doe ik dat graag. Soms, als het veel werk is, voor een kleine vergoeding. En natuurlijk blijf ik dan ook even kletsen, want veel mensen zijn ook om een praatje verlegen. Want daar gaat het ook om hè? Sociaal contact met mensen is heel belangrijk.’
Lees meer

Guus brengt de administratie op orde

De rekeningen zijn niet betaald, de aanmaningen stapelen zich op en het overzicht op de financiën is helemaal zoek. Gelukkig kunnen dan via MEE & De Wering vrijwilligers zoals Guus Wessels worden ingeschakeld, die helpen om de boel weer op orde brengen. ‘Een extra potje vinden of besparen is soms het verschil tussen elke dag macaroni of af en toe een stukje vlees.’ Via de coördinator van MEE & De Wering komt Guus in contact met mensen die met de handen in het haar zitten, als het over hun administratie gaat. ‘De problemen zijn heel divers,’ zegt Guus. ‘Soms is door omstandigheden een deel van het inkomen weggevallen, maar de uitgaven blijven hetzelfde. Dan wordt het lastig om rond te komen. Ook zijn er mensen die eigenlijk voldoende inkomen hebben, maar toch houden ze aan het einde van hun salaris nog een stukje maand over. En er zijn mensen die zo diep in de schulden zitten, dat schuldhulpverlening de enige uitweg is. Wat de situatie ook is: ik help om overzicht te krijgen in de administratie, zodat het duidelijk wordt hoeveel binnen komt en wat eruit gaat, en waar dat aan wordt uitgegeven.’ Van jongs af aan Geen verrassing: zijn eigen administratie is altijd spic en span. ‘Het heeft altijd in me gezeten,’ zegt Guus. ‘Ik heb het altijd zo gedaan. Bovendien heb ik altijd gewerkt in de financiële dienstverlening, de laatste jaren als consultant. Dankzij mijn werkervaring, plus wat ik heb geleerd van het bijhouden van mijn eigen huishoudboekje, kan ik nu andere mensen helpen.’ Donderwolk Guus komt bij mensen thuis, bekijkt wat de problemen zijn en geeft tips en helpt om orde in de chaos te scheppen. Regelmatig komt hij weer langs, om te kijken hoe het gaat. Na een maand of drie is de boel meestal weer op orde. Merkt hij weerstand bij mensen, als hij ze komt helpen met de papieren? ‘Natuurlijk hangt zo’n administratieve chaos bij mensen als een donderwolk boven hun hoofd. Een donderwolk waar ze liever voor weg willen vluchten. Maar het verdwijnt niet vanzelf, en als de dreiging blijft, zijn ze eigenlijk allemaal blij met hulp.’ Maak het verschil Het vrijwilligerswerk als budgetcoach geeft Guus veel voldoening. ‘Toen ik stopte met werken vond ik dat best lastig. Ik ging van vijftig uur werken in de week naar een lege agenda, en dat gaf me na een tijd toch het gevoel dat ik niet meer iets bijdroeg aan de maatschappij. Met dit werk weet ik dat ik een verschil maak. Bij één man kwam boven water dat hij recht heeft op huurtoeslag, en dat scheelt elke maand een lekker bedrag, zeker bij een krappe beurs. Soms maakt overzicht over het budget nou nét het verschil tussen elke dag macaroni, of af en toe een stukje vlees.’ Budgetbuddy iets voor jou? Wil jij net als Guus anderen helpen hun financiële organisatie weer op orde te krijgen? Meld je dan aan als budgetbuddy via deze link .
Lees meer