Ceylan is vrijwilliger gebleven na haar MaS

Het begon met Nederlandse conversatieles, maar het werden wekelijkse gesprekken over het leven, gezamenlijke etentjes en een warm familiegevoel. Taalvrijwilliger Renske Gaal: “Op de taaltraining leert Omar Nederlandse grammatica, wij oefenen samen hoe hij al die kennis kan toepassen.” Van harte welkom, kom binnen en voordat je met je ogen hebt geknipperd staan er baklava, thee en glazen water op tafel. “Zo gaat dat bij Syrische mensen”, zegt Omar Alomran. “Eten aanbieden, drinken aanbieden, het hoort bij onze cultuur. Als mensen weigeren, vragen we het nog een keer. Dat is gastvrijheid.” Renske Gaal komt nu al meer dan een jaar bij Omar en zijn vrouw Bodour Shurki Kordi over de vloer, ze weet inmiddels hoe het werkt. Elke week oefenen Omar en zij Nederlands. “Taalles is het niet”, zegt Renske. “Grammatica, spelling, al dat soort dingen leert Omar op de Nederlandse les in Hoorn. Dat is de voorbereiding op het inburgeringsexamen. Wij oefenen hoe hij die kennis kan toepassen in gesprekken. Omar is perfectionistisch en miste het vertrouwen dat hij bijvoorbeeld met mensen een praatje kon aanknopen. Dat zorgde voor een hoge drempel.” Groeiend zelfvertrouwen Wat oefenen ze dan? Samen bedenken ze opdrachten, zoals: ga vragen of je iets kunt kopiëren in de bibliotheek, vraag waar de studieplekken zijn. Alle mogelijke vragen en antwoorden bereiden ze voor en dan kan Omar erop af. “Dat lukt heel goed”, zegt hij, bijna tot zijn verbazing. “Mensen begrijpen me en ze helpen me. Op die manier groeit mijn zelfvertrouwen.” Renske heeft een tas vol slimme leermiddelen bij zich, zoals de taalplaten. Dat zijn grote tekeningen waarop van alles gebeurt, die aanleiding kunnen vormen voor een gesprek. Ook de kletskoek-kaartjes werken heel goed. “Dat zijn vragen die je aan elkaar kunt stellen om een gesprek te starten. Laatst trokken we het kaartje ‘Welke muziek heeft u ontroerd?’. Toen hadden we een gesprek over allerlei soorten muziek, van klassiek tot pop. En zo hebben we regelmatig mooie gesprekken met elkaar, waarin we allerlei aspecten van de Nederlandse cultuur bespreken.” Nederlands is moeilijk Renske en Omar kennen elkaar nu twee jaar, want toen begon Renske als taalvrijwilliger bij Bodour, zijn echtgenote. “Zij sprak al goed Engels en was vertrouwd met ons alfabet. Voor haar was het makkelijker om Nederlands te leren, hoe moeilijk onze taal ook is. Ze heeft nu een baan als regionaal assistent op de internationale marketingafdeling van een groot bedrijf, ze heeft mijn hulp niet meer nodig. Toen ze vroeg of ik Omar kon helpen, hoefde ik niet lang na te denken.” Nederlands leren is niet makkelijk. De inconsequenties in de taal vallen extra op als je het moet uitleggen aan iemand die de taal leert, merkt Renske. Omar vertelt: “Nederlandse muziek is ook moeilijk te verstaan. Maar ik probeer het journaal te kijken, dat wordt elke dag uitgezonden in duidelijke taal. En ik kijk op Youtube naar allemaal oefenvideo’s.” Drie uur per dag besteedt Omar aan het leren van de taal, nog afgezien van de taallessen in Hoorn en de wekelijkse afspraak met Renske. Geen wonder dat hij met sprongen vooruitgaat. Brug tussen culturen Omar: “De lessen zijn erg gezellig. Bodour en ik hebben ook een keer bij Renske en haar man Anton gegeten, ons zoontje Sam ging gezellig mee. Toen heb ik met Renske samen pannenkoeken gebakken. Erg lekker!” Renske: “En dat is meteen een leerzame ervaring, want we hebben allemaal woorden in de keuken behandeld. De beslagkom, de garde, de koekenpan, noem maar op.” Daarna werden Renske en Anton uitgenodigd bij het Syrische gezin thuis. Lamsvlees uit de oven, muhamara (een paprika-dipsaus) en humus, het was allemaal heerlijk. En op zijn telefoon laat Omar foto’s zien van een uitstapje naar kasteel Radboud. “Ik ben ook een keer naar de moskee geweest, op de open dag”, vertelt Renske. “Dat is voor mij het mooie van mijn vrijwilligerswerk als taalvrijwilliger; ik leer veel over andere culturen.” Omar zoekt naar de juiste woorden om uit te leggen wat Renske voor hem betekent. “Ze bouwt een brug tussen onze culturen. En ze is voor mij familie geworden, mijn familie in Nederland.”

Stichting Netwerk zet zich al 40 jaar in voor het welzijn van Hoorn en haar inwoners. Met de inzet van tientallen medewerkers en circa 850 vrijwilligers kunnen inwoners, jong en oud, hun talenten ontdekken en ontwikkelen, elkaar ontmoeten en meedoen in de samenleving. Carina Hooiveld, directeur-bestuurder van Stichting Netwerk: “Onze vrijwilligers zijn de ruggengraat van Hoorn en Stichting Netwerk. Zonder hen kunnen wij niet doen wat we nu doen.” Stichting Netwerk verbindt mensen met elkaar, versterkt hun eigen kracht en voorkomt dat kleine problemen groot worden. Carina: “Verbinden, versterken en voorkomen: na 40 jaar staat deze missie nog steeds als een huis. Wij doen dat voor alle bewoners, met speciale aandacht voor mensen die in een kwetsbare situatie zitten.” Daarin werkt Stichting Netwerk samen met partners, zoals Vrijwilligerspunt Westfriesland. Carina: “Soms zijn wij voor bepaalde vraagstukken niet de juiste partij en verwijzen wij door naar bijvoorbeeld Vrijwilligerspunt. We trekken ook samen op in projecten die te maken hebben met bijvoorbeeld vergrijzing, of eenzaamheid. We zijn niet elkaars concurrent, we versterken elkaar juist. Door samen te werken, kun je ook sámen iets opbouwen dat toekomstbestendig is.” Ruggengraat De 850 vrijwilligers zijn voor Stichting Netwerk onmisbaar. Carina: “Zij staan dichtbij mensen en buurten, weten wat er leeft en zien wat de bewoners nodig hebben. Ze denken met ons mee, houden ons scherp en zijn onze ogen en oren. En dat is enorm waardevol. Zij zijn de ruggengraat van onze organisatie, en van Hoorn. Vrijwilligers doen ertoe en ook vrijwilligerswerk doet ertoe. Als je vrijwilliger bent, doet dat ook iets voor jouw persoonlijke ontwikkeling en zingeving.” Vrijwilligerswerk Wat voor vrijwilligerswerk doet Carina? “Ik moet bekennen dat ik momenteel geen tijd kan vinden voor vrijwilligerswerk. Al kun je je wel afvragen: ‘Hoe definieer je vrijwilligerswerk?’ Want toen ik klassenmoeder was, of lid was van de huisvestingscommissie van de sportclub van mijn dochters, noemden we dat geen vrijwilligerswerk, maar dat is het eigenlijk wel. Ik denk dat ook veel Nederlanders vrijwilligerswerk doen, zonder dat ze het weten.” Carina heeft wel al veel vrijwilligerswerk gedaan. “Zoals bestuurslid van een wijkcentrum, vrijwilliger bij de atletiekvereniging en bij de voedselbank op Curaçao, waar ik gewoond heb. Ik merk wel dat ik altijd vrijwilligerswerk kies, dat raakvlakken heeft met mijn werk. Dus misschien moet ik juist wel totaal iets anders doen. Ik houd bijvoorbeeld van de natuur en van lekker buiten zijn, dus misschien vrijwilliger bij Natuurmonumenten? Want dat is het leuke aan vrijwilligerswerk; je kunt alles doen, als je er maar blij van wordt en het bijdraagt aan de samenleving!” Vrijwilliger worden bij Stichting Netwerk? Kijk op netwerkhoorn.nl/vrijwilligers Vrijwilligerspunt Westfriesland 40 jaar Dit jaar viert Vrijwilligerspunt Westfriesland haar 40ste verjaardag. Iedere maand delen we een verhaal met het thema ‘vrijwilligerswerk’ van de burgemeesters van West-Friesland en organisaties en vrijwilligers die een bijzondere bijdrage leveren aan vrijwilligerswerk in de regio.

Stichting Netwerk bestaat in 2025 40 jaar. Al 40 jaar is Netwerk dé organisatie voor welzijnswerk in Hoorn. Samen met medewerkers, vrijwilligers, partners en inwoners bouwen zij aan een sociale stad. Stichting Netwerk verbindt mensen, versterkt de eigen kracht en voorkomt dat kleine problemen groot worden. Vrijwilliger en MDT’er Linde van der Gulik (19) vertelt wat Netwerk voor haar betekent. Linde kwam via Vrijwilligerspunt Westfriesland met MDT (Maatschappelijke Diensttijd) in aanraking. Met MDT doe je iets voor een ander en/of de samenleving, ontwikkel je je talenten én kun je rekenen op betekenisvolle ontmoetingen. Vrijwilligerspunt koppelde haar aan Stichting Netwerk. Linde: “Ik ben begonnen met een MDT-traject wat betekent dat ik op vrijwillige basis ervaring opdoe in een maatschappelijke organisatie. Stichting Netwerk bood mij de kans om te helpen bij verschillende activiteiten om zo te kijken wat het beste bij mij past. Ik ben begonnen bij het Mama Café in wijkcentrum Kersenboogerd en ik hielp mee in de tweedehandskledingwinkel Groene Cirkel Netwerk Boutique. Het was leuk, maar ik haalde er niet genoeg voldoening uit. We kwamen uit bij de Girlsclub in MFA De Kreek en hier ben ik écht op mijn plek! Elke week help ik stagiaires met het organiseren van activiteiten voor de Girlsclub en begeleid ik de deelnemers.” Wat vindt Linde het mooiste aan dit vrijwilligerswerk? “Dat de meiden en stagiaires weten dat ze bij mij terecht kunnen voor vragen, advies of gewoon om een leuk praatje te maken.” Positieve kant van de wereld Stichting Netwerk heeft Linde de positieve kant van de wereld laten inzien. “Ik heb geleerd dat er wél mensen zijn die om elkaar geven en voor een liefdevollere samenleving willen zorgen. Door de Girlsclub heb ik het gevoel dat ik iets goeds doe en ik haal hier veel voldoening uit. En het heeft een positieve uitwerking op mijn zelfbeeld.” En hoe kijkt Linde terug op haar tijd bij Girlsclub? Linde: “Ik heb veel gelachen en mooie gesprekken gevoerd en dat doe ik nog steeds. Mensen geven vaak aan dat ze blij zijn met mijn openheid. Ik ben dankbaar voor de liefde die ik bij Stichting Netwerk mag ontvangen.” MDT iets voor jou? Lees hier meer.