Post | mei 2022 | Doe es gewoon vrijwillig | 3 min lezen

Oekraïners leren Nederlands van vrijwilligers

Vijf vrijwilligers, acht vluchtelingen uit Oekraïne, twee kannen koffie en een krat vol lesmateriaal: dat zijn de ingrediënten voor de nieuwe taal-instroomgroepen. Vrijwilligerspunt brengt taalvrijwilligers en mensen die Nederlands willen leren bij elkaar. En na een kleine aanloop gaat dat best lekker. ‘Wij zijn heel blij dat jullie deze lessen willen geven.’

Op donderdagavond komt de derde instroomgroep bij elkaar in het Postkantoor in Bovenkarspel. Het niveau van de deelnemers varieert van een broer en zus die zich in Engels, Duits en een paar woorden Nederlands redelijk redden tot drie jonge vrouwen die echt alleen Oekraïens en Russisch spreken en verder niks. Coördinator Nini Viëtor maakt zich geen zorgen: ‘Binnen een paar weken spreekt iedereen wat Nederlands. Het gaat best snel, in korte tijd gaan we van ‘hallo’ en ‘dag’ naar vragen stellen en een praatje maken.’ De vrijwilligers werken allemaal als taalvrijwilliger, maar dat is niet nodig. Geduld, gevoel voor taal en een beetje creativiteit, meer heb je niet nodig om hier te komen helpen.

Alfabet leren

In de lokalen is lesmateriaal aanwezig, zoals boeken, kaarten en plaatjes. Na een korte inleiding wordt de groep verdeeld in kleine groepjes, elk met een of twee vrijwilligers, om van 19.00 tot 20.30 uur te oefenen met ‘ik’ en ‘jij’, het alfabet en telwoorden. Natuurlijk is dat in het begin ongemakkelijk, maar dat verandert binnen een uurtje. Google Translate, een Russisch woordenboek en een map met afbeeldingen en woorden, het gaat eigenlijk vanzelf. ‘Er is ook een website waar de deelnemers tussen de lessen door mee kunnen oefenen,’ zegt Nini. ‘En een van de deelnemers was zo slim om met z’n mobiel een foto te maken van de aantekeningen van vandaag, zodat hij de nieuwe woorden kan herhalen. Dat is misschien ook een tip voor een volgende les.’

Kinderboeken, televisie

Lukt het allemaal echt niet, dan helpt tolk Nazik de gesprekken op gang. Ze woont alweer 15 jaar in Nederland maar komt uit Georgië en spreekt onder andere Russisch, een taal die de meeste mensen in Oekraïne op school hebben geleerd. ‘Ik adviseer de deelnemers om ook veel kinderboeken te lezen, televisie te kijken in het Nederlands en vaak met mensen te praten,’ zegt ze. ‘Het maakt niet uit dat je veel fouten maakt, alleen door het te proberen, kun je je uitspraak verbeteren.’ Zij leerde zichzelf Nederlands van een stokoude cd-rom en een woordenboekje, waar ze alle nieuwe woorden fonetisch in opschreef. ‘Dan wist ik meteen hoe ik het moest zeggen, want Nederlands is een moeilijke taal. Zoals je het schrijft, spreek je het niet uit. Vooral die klanken zoals ‘ui’ of ‘au’ zijn voor mensen heel moeilijk.’

Nog even vertalen

De groep komt aan het einde van de les weer bij elkaar. Volgende week weer, spreken ze af. Vrijwilliger Alexandra vraagt of Nazik nog wat wil vertalen. ‘Zeg maar dat wij het heel leuk vinden om Nederlandse les aan ze te geven.’ Er wordt gelachen door de groep en een van de deelnemers neemt het woord. Nazik vertaalt: ‘Zij zijn allemaal heel blij dat jullie het willen doen.’

Instroomgroepen Nederlandse les voor Oekraïners

Dinsdagavond van 19.00 tot 20.30 uur in opvanglocatie ‘Almere’ in Opperdoes

Woensdag van 10.00 tot 11.30 uur in de H. Franciscus X kerk, Kwakerspad in Enkhuizen

Donderdag van 10.00 tot 11.30 uur in het Streekpunt, Streekweg 220 in Hoogkarspel

Donderdag van 19.00 tot 20.30 uur en dinsdag van 10.00 tot 11.30 uur in het Postkantoor in Bovenkarspel

Nieuwe vrijwilligers zijn welkom, ook in Hoorn en Scharwoude starten binnenkort nieuwe instroomgroepen

Foto: De eerste les in Bovenkarspel, met vrijwilligers Alexandra en André aan de rechterkant. ‘We vinden het heel leuk om Nederlandse les te geven aan deze groep.’

Deel blogpost

Gerelateerde blogposts

Susanne laat mensen hun verhaal doen

| Doe es gewoon vrijwillig

Helpen bij opruimen, een rondje wandelen, even kletsen: daar komt Susanne Boon voor over de vloer. Ze helpt als bezoekvrijwilliger mensen die het om welke reden dan ook niet in hun eentje redden. ‘We hebben allemaal wel eens een periode dat het niet lukt. Dan is het fijn als iemand je even wil helpen.’ Susanne gooide na jaren in het bedrijfsleven het roer om, ze ging de opleiding Social Work doen. Daar horen stages bij en zo rolde ze via MEE & de Wering in het vrijwilligerswerk. ‘Bepaalde dingen die ik uit de boeken ken, zoals gesprekstechnieken, komen in de praktijk voorbij. Heel leerzaam. Maar ik vind het voornamelijk heel leuk. En ook al zou ik met mijn opleiding stoppen, of ik zou totaal ander werk gaan doen, dan zou ik toch als vrijwilliger mensen blijven bezoeken, zeker weten.’ Wat kan weg, wat bewaren we? Met de meeste mensen die ze bezoekt, ontstaat een band. Hoe doet Susanne dat? ‘Ik kan niet zeggen dat ik zoveel bijzonders doe, eigenlijk. Ik help bijvoorbeeld iemand die net is verhuisd bij het uitpakken van verhuisdozen. Dat is voor haar een hele klus, zeker als ze het alleen moet doen. Dus halen we elke keer als ik er ben een doos leeg en ruimen we de spullen op. Zij bepaalt: wat kan weg, wat wil ze bewaren? Lastig hoor, om spullen weg te gooien waar je herinneringen aan hebt. Maar als we weer een doos hebben aangepakt, is de opluchting ook groot.’ Veerkracht weer vinden Ook bezoekt Susanne een vrouw met een chronische ziekte. Lastig te accepteren, dus daar praten ze met elkaar over. ‘Ik luister vooral. Ik laat mensen hun verhaal doen, dat is belangrijk. Het gaat om kleine dingetjes. Samen even een boodschap doen, bijvoorbeeld. Zij vindt het moeilijk om te accepteren dat ze ziek is, zeker op haar leeftijd, ze is begin veertig. Dan is het ook moeilijk om te aanvaarden dat je hulp nodig hebt, bijvoorbeeld met aanpassingen in huis. Maar zo langzamerhand hervindt ze haar veerkracht en ziet ze dat bijvoorbeeld een booster haar bewegingsvrijheid geeft.’ Gelijkwaardig helpen Susanne wil met mensen werken, dat weet ze zeker. ‘Dit vrijwilligerswerk heeft dat alleen maar nog duidelijker gemaakt. Ik zie het zo: we hebben allemaal wel eens een periode dat het niet lukt. Iedereen kan ziek worden, of in de schulden raken, of andere tegenslag meemaken. Dan heb je iemand nodig die je even helpt. Mensen redden zichzelf prima, maar ik help ze een handje. Gelijkwaardig en laagdrempelig, want daar draait het om.’

Lees meer

Koelkast weer vol dankzij Leon

| Doe es gewoon vrijwillig

Boodschappen halen, de tuin opknappen: Leon van Zanten helpt graag een handje. Als corona-hulp ging hij voor een meneer naar de supermarkt. En toen hij hoorde dat de buurvrouw ook boodschappen nodig had? ‘Tja, dan neem ik haar boodschappenlijstje toch ook mee? Ik ben blij dat ik het kan doen.’ Al jaren werkt Leon van Zanten als vrijwilliger in het ziekenhuis. Maar toen kwam corona, en ook het vrijwilligerswerk werd stevig teruggeschroefd. Maar Leon blijft liever bezig. Hij meldde zich aan bij Vrijwilligerspunt Westfriesland als corona-hulp. ‘Iemand had hulp nodig bij de boodschappen. Die persoon heeft COPD en een broze gezondheid en ging daarom liever niet de supermarkt in. Nou, dan ga ik dat toch doen? Ik ben blij dat ik kan helpen.’ Winkelwagen vol Twee keer per week laadde Leon een winkelwagentje vol. Hoe wist hij wat hij moest halen? ‘Dat had de meneer wel slim geregeld, vind ik zelf. Via de webshop van de supermarkt maakte deze meneer zijn lijstje. Dan wist ik precies wat hij moest hebben, welk merk en welke verpakking. En we wisten van tevoren precies wat het kostte. Stond ik in de supermarkt toch te twijfelen omdat iets was uitverkocht of juist in de aanbieding was, dan belde ik even voor overleg. Ging hartstikke goed.’ Twee keer per week Leon haalde ook meteen boodschappen voor de buurvrouw. ‘Meneer vertelde me dat hij normaal gesproken altijd voor zijn buurvrouw boodschappen haalde. Dus dat heb ik ook gedaan. Twee keer per week bracht ik de boodschappen bij ze thuis.’ Na de vakantie is het boodschappen-klusje opgehouden. Dus dook Leon de tuin in bij mensen die daar hulp bij nodig hebben. ‘Ik ben geen professionele tuinman, maar vind het wel heel leuk. Als iemand mij vertelt wat er gedaan moet worden, dan doe ik dat. Dat gaat hartstikke lekker. Die tuin staat er dan weer prima bij en ik kreeg een lekkere kop koffie als bedankje.’ Ik zeg: doen! Vrijwilligerswerk is volkomen vanzelfsprekend voor Leon. ‘Ik kon met vervroegd pensioen, ik heb de tijd . Het is goed om iets voor een ander te doen zonder dat je er iets voor terugkrijgt. Tegen mensen die twijfelen of ze zich zullen opgeven om vrijwilligerswerk te doen, zeg ik: doen. Het geeft zoveel voldoening!’ Wil jij ook ‘es gewoon vrijwillig doen’? Laat het Vrijwilligerspunt Westfriesland en vul je gegevens in op het aanmeldformulier via deze link !

Lees meer

Ernst helpt met lastige formulieren

| Doe es gewoon vrijwillig

Studiefinanciering aanvragen, inschrijven voor een huurwoning en die belastingformulieren – voor veel mensen is het allemaal behoorlijk ingewikkeld. Reken dan maar op planmaatje Ernst Schol, want die kan daar juist heel goed bij helpen. ‘Het wordt allemaal steeds digitaler. Dat kan niet iedereen.’ Na een loopbaan bij bedrijfsverenigingen en in de schuldhulpverlening draaide Ernst Schol de WAO in. Niks doen? Niks voor hem. Hij doet nu al vijf jaar vrijwilligerswerk als planmaatje via Stichting Netwerk. Hij komt bij mensen thuis en helpt ze met praktische dingen: computerklusjes, een stapel rekeningen of ingewikkelde formulieren. ‘Dat is mijn toegevoegde waarde: ik help bij die zaken waar mensen zelf niet uit komen.’ Helemaal uitgekleed Wat komt Ernst zoal tegen? ‘De afgelopen tijd heb ik een oudere vrouw geholpen. Ze woonde zelfstandig, had alles goed op de rit, maar ze werd een beetje vergeetachtig. Daardoor lukte bijvoorbeeld internetbankieren haar niet meer zo goed. Daar heb ik haar een tijd mee kunnen helpen. En dat gold ook voor een meneer die als weduwnaar diep in de schulden was gekomen. Wat bleek? Hij had online contact gehad met hele lieve dames, die hem financieel volledig hadden uitgekleed. En nu zat hij met de problemen. We hebben zijn administratie op orde gebracht, overlegd met schuldeisers en voorbereidingen getroffen voor schuldhulpverlening, want tja, wat kun je anders?’ Uit de dip Door zijn ruime ervaring met regelingen, formulieren en instanties kan Ernst niet alleen praktische hulp bieden, maar ook helpen relativeren. ‘Een man die na een relatiebreuk zo van slag was dat zijn bedrijven failliet gingen, zag helemaal geen uitweg meer. We hebben de situatie uitgerafeld, tot het allemaal behapbaar en overzichtelijk was. Samen konden we bepalen welke zaken hij uit zijn hoofd kon zetten, omdat hij er toch niks aan kon veranderen. Zo raakte hij langzaam uit de dip, maar dat kostte wel tijd.’ Wijkinformatiepunt is open Ernst komt bij mensen thuis als planmaatje, maar hij is ook te vinden in het wijkcentrum. ‘Veel mensen denken dat het wijkinformatiepunt gesloten is vanwege corona-maatregelen, maar deze activiteit gaat door. Elke woensdagochtend tussen 10.00 en 12.00 uur kunnen mensen naar wijkcentrum De Grote Beer komen met formulieren en papieren die ze niet begrijpen. Daar krijgen ze hulp. Het wordt allemaal steeds digitaler, en dat kan niet iedereen. Laatst sprak ik een meneer van ruim tachtig. Hij was absoluut niet dom, had als leraar gewerkt, maar een computer had hij nog nooit gebruikt. Nu moest hij een DigiD aanvragen omdat hij zijn belastingaangifte alleen maar digitaal kon doen. Hoe dan? Het is fijn dat ik mensen zoals deze meneer dan kan helpen.’

Lees meer

Post | mei 2022 | Doe es gewoon vrijwillig | 3 min lezen

Oekraïners leren Nederlands van vrijwilligers

Alfabet leren

Kinderboeken, televisie

Nog even vertalen

Instroomgroepen Nederlandse les voor Oekraïners

Dinsdagavond van 19.00 tot 20.30 uur in opvanglocatie ‘Almere’ in Opperdoes

Woensdag van 10.00 tot 11.30 uur in de H. Franciscus X kerk, Kwakerspad in Enkhuizen

Donderdag van 10.00 tot 11.30 uur in het Streekpunt, Streekweg 220 in Hoogkarspel

Donderdag van 19.00 tot 20.30 uur en dinsdag van 10.00 tot 11.30 uur in het Postkantoor in Bovenkarspel

Nieuwe vrijwilligers zijn welkom, ook in Hoorn en Scharwoude starten binnenkort nieuwe instroomgroepen

Foto: De eerste les in Bovenkarspel, met vrijwilligers Alexandra en André aan de rechterkant. ‘We vinden het heel leuk om Nederlandse les te geven aan deze groep.’