Navigatie overslaan
Vrijwilligerspunt Home
  • Alkmaar
  • Voor bedrijven
  • Voor jongeren
Account aanmakenLog in

Contact

  • Maelsonstraat 12, 1624 NP Hoorn, Nederland
  • [email protected]
  • 0229-216499, WhatsApp: 06-10533987

Vrijwilligerspunt

  • Vacaturebank
  • Hulp Dichtbij
  • Trainingen & Workshops
  • Taalhuis
  • Voor jongeren
  • ANBI status

Doe mee

  • Activiteiten
  • Zoek Organisaties
  • Organisatie toevoegen
  • Account aanmaken
  • Log in
  • Help
  • Content policy
  • Privacyverklaring
  • Algemene Voorwaarden
  • Toegankelijkheidsverklaring
  • Cookies

Powered by Deedmob tools
Door op "Accepteren" te klikken, gaat u akkoord met het opslaan van cookies op uw apparaat om de sitenavigatie te verbeteren en het sitegebruik te analyseren. Voor meer informatie, bekijk onze Privacyverklaring.

Post | april 2024 | Doe es gewoon vrijwillig | 2 min lezen

Niels koos voor MDT Missie

Die ene vervolgopleiding was toch niet wat hij had verwacht, de tweede opleiding liet nog maanden op zich wachten. En dan? Niels Loonstra (18 jaar) meldde zich aan voor MDT Missie en leerde zichzelf nog beter kennen. ‘Ik heb vooraf flink getwijfeld, maar nu ben ik blij dat ik het heb gedaan. Ik ben helemaal voorbereid op mijn vervolgstap.’


Zo makkelijk is het niet om een goede vervolgopleiding te kiezen, heeft Niels Loonstra gemerkt. De politieopleiding leek hem wel wat, maar defensie sprak hem ook aan. Toen hij na een paar maanden stopte met een opleiding die toch niet zo goed bij hem paste, wist hij even niet hoe nu verder. ‘Ik moest een paar maanden wachten, wat moet ik nou in die tussentijd? Ik dacht: laat ik maar vrijwilligerswerk doen. Via het ROC en Vrijwilligerspunt Westfriesland kwam ik MDT Missie tegen. Fleur van Vrijwilligerspunt dacht dat het echt wat voor mij zou zijn, maar ik had zo m’n twijfels.’


Ambities ontdekken

MDT (Maatschappelijke Diensttijd) Missie is een project waarbij jongeren kennis maken met defensie en vrijwilligerswerk doen, om zo zichzelf en hun eigen ambities beter te leren kennen. ‘Ik dacht: heb ik daar zin in? Maar defensie trekt me ook erg aan. En die veertig uur vrijwilligerswerk is zo om, toch? Dus ik besloot om te gaan.’ Het traject begon met een bivak van drie dagen. Dus Niels pakte z’n tas en ging hup de bus in, om met een groep gelijkgestemden dat avontuur aan te gaan. ‘Wat een avontuur, met een avondmissie, kilometers lopen met alle bepakking, ’s nachts vluchten, een hindernisbaan en slapen in het bos. Niet alleen fysiek een uitdaging, maar ook mentaal, want in gesprekken bij het kampvuur gingen we als deelnemers in gesprek met elkaar. Het was indrukwekkend.’ Die gesprekken met de andere deelnemers waren voor Niels erg leerzaam. ‘Mensen vertelden open over hun ervaringen, dingen die ze zelfs aan hun vrienden niet hadden verteld. Ik kwam tot de conclusie dat ik het best goed heb. Ik hoorde mensen vertellen over mishandelingen, flinke problemen, een moeilijke thuissituatie. Dat speelt bij mij allemaal gelukkig niet.’


De smaak te pakken

Door de Missie MDT kreeg Niels wel de smaak te pakken voor defensie. Hij heeft zich ingeschreven voor de luchtmobiele brigade en ging aan de slag met de veertig uur vrijwilligerswerk, die ook bij de missie hoort. ‘Ik kon aan de slag in het Oorlogsmuseum in Medemblik, een prachtige plek met leuke mensen. Helpen in de keuken, schoonmaken, meewerken in het museum, ik doe gewoon alles wat voorbijkomt en ik vind het erg leuk.’ Zo leuk zelfs dat hij is blijven hangen, hij blijft nog regelmatig bijspringen in het museum. Naast zijn voorbereidingen op de toelatingstoets voor de luchtmobiele brigade, want daar is hij ook druk mee. ‘Het is een strenge fysieke test, ik train hard zodat ik aan de eisen voldoe. Dankzij de MDT Missie heb ik duidelijk in beeld wat ik wil, en daar ga ik nu vol voor.’


Op de foto: Niels met het erkende Europese Certificaat 'Europass' die hij heeft ontvangen in het Oorlogsmuseum na het afronden van het MDT-traject

Deel blogpost
Gerelateerde blogposts

‘Niet voor jezelf, maar voor een ander’

| Doe es gewoon vrijwillig

Hoe moeten sportverenigingen, kerken, de brandweer, politie en alle evenementen het redden zonder vrijwilligers? Dat is onmogelijk, interim-burgemeester Pieter Dijkman (inmiddels opgevolgd door Bram Diepstraten). “Mensen die zich belangeloos inzetten, maken de samenleving sterker.” Pieter Dijkman is van oorsprong geen Westfries en omdat hij interim-burgemeester is, woont hij ook niet in Hoogkarspel. Als relatieve buitenstaander vallen hem dus zaken op, die voor de echte Westfries doodnormaal zijn. Zo blijft hij zich verbazen over de gemeenschapszin van de inwoners van ‘zijn’ gemeente. “Neem nou woonzorgcentrum het Noorderlandhuis, vlakbij ons gemeentehuis in Hoogkarspel. Is het kermis, dan nodigen de kermisexploitanten de bewoners van het Noorderlandhuis uit. Als burgemeester mag ik ook mee, ambtsketen om, het is een feestelijk dagje uit. En datzelfde gebeurt bij woonzorgcentrum De Bosman in Venhuizen. Een groep vrijwilligers zorgt ervoor dat alle bewoners lekker naar de kermis kunnen, ook als ze in een rolstoel zitten of met een rollator lopen. Mensen genieten enorm als ze de attracties bekijken, een kopje koffie drinken, zelfs een rondje in de zweefmolen maken. En als die vrijwilligers er niet zouden zijn, ging het hele feest mooi niet door.” Ontsnappen uit het gemeentehuis Ook zo’n typisch Westfriese traditie als de dorpsveiling maakt elke keer weer een diepe indruk. “De lokale middenstand en de bewoners stellen kavels beschikbaar. Als gemeente bieden wij ook een kavel aan, vorig jaar was dat een escaperoom in ons gemeentehuis, een groot succes. Inwoners bieden tijdens de veiling op die kavels en met de opbrengst worden weer vrijwilligersprojecten mogelijk gemaakt. Dat is toch een geweldig initiatief!” Schouderklopje of een bedankje En wat nog het meeste indruk maakt: alle vrijwilligers doen hun werk niet om schouderklopjes te krijgen. Een bedankje? Nee hoor, niet nodig. “Natuurlijk zijn we als gemeente de vrijwilligers oneindig dankbaar. Het mooiste is dat mensen hun vrijwilligerswerk volledig belangeloos doen. Daar wordt niet over geteut, ze doen het gewoon. Niet voor zichzelf, maar voor de ander, voor de samenleving. De vrijwillige brandweer, sportverenigingen, vrijwilligers en zelfs de plaatselijke politiek; ze maken het allemaal mogelijk. En dat geldt ook voor mensen die een keertje de score bijhouden van een pubquiz in het dorpshuis, zoals ik laatst heb gedaan in mijn dorp, of die af en toe omkijken naar een buur die het niet makkelijk heeft. Als we ons met z’n allen inzetten, wordt de samenleving sterker en weerbaarder.” Vrijwilligerspunt Westfriesland 40 jaar Dit jaar viert Vrijwilligerspunt Westfriesland haar 40 ste verjaardag. Het hele jaar door delen we een verhaal met het thema ‘vrijwilligerswerk’ van de burgemeesters van West-Friesland en organisaties en vrijwilligers die een bijzondere bijdrage leveren aan vrijwilligerswerk in de regio.
Lees meer

Een luisterend oor bij Pisa

| Doe es gewoon vrijwillig

Het begint met een kop koffie. En daarna volgt een gesprek. En daarna misschien nog veel meer gesprekken. Of activiteiten zoals wandelen of koken, reiki of een lunch. En misschien regelmatig lotgenotencontact. Pisa betekent veel voor mensen met kanker en hun naasten. En de gastheren en gastvrouwen spelen daarbij een voorname rol, vertelt Gerard Janssen Duijghuijsen, nu twee jaar gastheer in het huis. Krijgen mensen de diagnose ‘kanker’, dan komen ze in een emotionele achtbaan terecht. Afspraken in het ziekenhuis, gesprekken met familie en vrienden, en al die vragen in je hoofd… Lastig. “Informatie is er voldoende”, weet Gerard uit ervaring. “Met een stapel brochures en folders loop je het ziekenhuis uit. Maar op zo’n moment sta je daar misschien nog niet voor open. Of de informatie komt niet bij je binnen.” Hoe moet je dan verder? “Mensen worden naar ons verwezen vanuit het ziekenhuis, door hun arts of verpleegkundige. En soms via mond-tot-mondreclame, vrienden of familie die ons kennen.” Positieve gezondheid Pisa, een Ipso-centrum voor leven met en na kanker, is een toevluchtsoord voor iedereen met kanker en hun naasten. De gastvrouw of gastheer is de eerste die een gast van Pisa tegenkomt. “Het begint met een kopje thee”, zegt Gerard. “We praten met elkaar. We luisteren naar het verhaal van de gast en samen proberen we erachter te komen wat de gast nodig heeft. Alle vrijwilligers werken vanuit het model van ‘positieve gezondheid’. Samen met de gast bekijken we hoe ze scoren op aspecten als kwaliteit van leven, dagelijks functioneren en mentaal welbevinden. “Door de kanker of door de behandeling kom je bij het aspect ‘lichaamsfuncties’ misschien laag uit. Je hebt misschien pijn of je kunt fysiek niet meer wat eerder wel ging. Maar als we gaan werken aan ‘zingeving’ of aan ‘meedoen’, kan de score op die punten juist stijgen.” Volle agenda Om die positieve gezondheid te bevorderen, biedt Pisa allerlei activiteiten aan. Je kunt het zo gek niet verzinnen of je kunt eraan meedoen: van lotgenotencontact tot een wandelgroepje, van yoga tot samen lunchen – de agenda is bomvol. Gerard: “Dat is eigenlijk ook de reden dat we nieuwe gastheren en gastvrouwen zoeken. We willen liefst altijd met twee gastheren of gastvrouwen per dag aanwezig zijn. Dan kunnen we aandacht geven aan iemand die zomaar komt binnenlopen, terwijl geplande activiteiten ook worden begeleid. Mensen vinden hier altijd een luisterend oor, of ze nou vooraf een afspraak hebben gemaakt of niet.” Liever doen dan praten De groep vrijwilligers bij Pisa telt nu zo’n veertig man, nouja: vooral vrouwen. Als je het Gerard vraagt, mogen daar best wat mannen bijkomen. “Sommige mannen praten makkelijker met een andere man. Als we een paar dagen per week een man als gastheer hebben rondlopen, hoop ik dat dat ook andere mannen aantrekt die zich als gast bij Pisa melden. Ik heb gemerkt dat mannen over het algemeen liever doen dan praten. We staan overal voor open: als iemand een idee heeft voor een activiteit, krijg je alle ruimte om dat te organiseren.” Nieuwe gastvrouwen en gastheren krijgen een driedaagse cursus van Ipso, de organisatie achter centra voor mensen met kanker en hun naasten, voorheen: inloophuizen, in heel Nederland. En daarna lopen ze drie maanden mee met de ervaren gastheren en gastvrouwen in Pisa. Gerard: “Veel mensen die bij ons werken, hebben ervaring met kanker. Vaak is dat de reden dat ze vrijwilligerswerk voor Pisa willen doen. Tegelijkertijd staat bij ons de gast altijd centraal. Dat betekent dat je in de verwerking van je ziekte al wat stappen moet hebben gemaakt om een goede gastheer of gastvrouw te zijn. Zitten mensen nog met zichzelf en hun ziekte in de knoop, dan lukt dat niet.” Gesprekken met gasten van Pisa kunnen soms verdrietig zijn, weet Gerard. “Tijdens de training van Ipso leer je hoe je daarmee om kunt gaan. In intervisiegroepen met onze collega’s kunnen we als gastheer of gastvrouw elkaar ondersteunen en adviseren.” Goed voor gast én voor jezelf Een goede gastheer of gastvrouw is sociaal, vindt het fijn om met mensen om te gaan en wil graag iets betekenen voor een ander. “Je biedt ruimte aan iemand anders, ruimte om weer zelf de regie te pakken in een situatie waarin je je onmachtig kunt voelen,” zegt Gerard. “Dat is fijn voor onze gasten, maar ook voor jezelf, merk ik. Het werken bij Pisa zorgt ervoor dat ik meer zingeving ervaar. Daardoor stijgt mijn kwaliteit van leven ook.” Vrijwilliger bij Pisa Lijkt de rol van gastheer of gastvrouw je iets? Reageer dan op de vacature via deze link .
Lees meer

'Je doet het voor elkaar en samen'

| Doe es gewoon vrijwillig

Vrijwilligerswerk kan een prachtige manier zijn om je eigen talenten te ontdekken. Zo kwam burgemeester Jeltje Hoekstra van de gemeente Enkhuizen via haar bestuurswerk voor een voetbalvereniging als twintiger in de lokale politiek terecht. En je ziet maar waar dat toe kan leiden. “Het voelt niet als werk, het voelt als zorgen voor elkaar en gezamenlijk iets voor elkaar krijgen.” Jeltje Hoekstra is de nieuwe burgemeester van Enkhuizen, begonnen in december. Als ze uit het raam kijkt van deze tijdelijke werkkamer – het gemeentehuis verhuist binnenkort naar een historisch pand in de binnenstad - dan ziet ze het al: die oude pandjes, de historische binnenstad, het Zuiderzeemuseum, de gemeente zou nergens zijn zonder al die vrijwilligers die zich inzetten om alles laten reilen en zeilen. “Dit is een gemeente met een rijk cultureel leven en veel evenementen. Of ze nou posters plakken, het verkeer regelen of activiteiten begeleiden: zonder vrijwilligers zou het onmogelijk zijn.” Wil je iets voor elkaar krijgen? Van jongs af aan doet burgemeester Hoekstra zelf ook vrijwilligerswerk – al zou ze het op die leeftijd nooit zo genoemd hebben. “Mijn ouders waren betrokken bij het verenigingsleven van het dorp waar we opgroeiden. Ik zat ook al jong in het bestuur van de ondernemersvereniging en van de plaatselijke voetbalvereniging. Ik ontdekte: als je iets gedaan wilt krijgen, moet je je daar zelf voor inspannen.” Moest de vereniging iets regelen met de gemeente, dan dook de jonge Jeltje daarin. “Ik nam contact op met de gemeenteraad, ging in fractie-overleggen uitleggen wat we wilden. En soms lukte het ook nog. Zo is als twintiger mijn belangstelling voor politiek ontstaan.” Als vrijwilliger kun je niet alleen iets bijdragen aan de samenleving, maar ook iets nieuws ontdekken van jezelf. “Vrijwilligerswerk kan mensen sterker maken. Bij een carrière-switch kun je via vrijwilligerswerk bijvoorbeeld andere werkervaring opdoen.” Mooie samenleving bouwen Ze maakte, naast haar werk in de lokale politiek, carrière bij grote verzekeraars. Maar werken voor de aandeelhouders stond haar op een bepaald moment tegen. “Het draait niet allemaal om geld en carrière maken”, zegt ze. “Een mooie, sterke samenleving bouwen vind ik veel belangrijker. Het voelt niet als werk, het voelt als zorgen voor elkaar en gezamenlijk iets voor elkaar krijgen. En juist vrijwilligerswerk is bij uitstek werk dat je doet vanuit liefde voor de samenleving. Je doet het voor elkaar en je doet het samen, dat is de succesfactor van vrijwilligerswerk.” Vrijwilligerspunt Westfriesland 40 jaar Dit jaar viert Vrijwilligerspunt Westfriesland haar 40 ste verjaardag. Iedere maand delen we een verhaal met het thema ‘vrijwilligerswerk’ van de burgemeesters van West-Friesland en organisaties en vrijwilligers die een bijzondere bijdrage leveren aan vrijwilligerswerk in de regio.
Lees meer