Met haar tuinhelden houdt Esther alles groen

Ze weet nog precies hoe ze zelf voor het eerst bij inloophuis Pisa binnenkwam: als een verloren vogeltje. Inmiddels doet Mariska Verhaar hier al vijf jaar vrijwilligerswerk. ‘Vooral het lotgenotencontact is waardevol. Praten met mensen die precies weten hoe je je voelt, zorgt voor erkenning en herkenning.’ Mariska Verhaar is genomineerd voor Vrijwilliger van het Jaar 2021 van Hoorn. Mariska kende Pisa, het inloophuis voor mensen met kanker en hun naasten, eerst als bezoeker. ‘Mijn dochter was erg ongerust over mij omdat ik ziek was. Ze durfde bijvoorbeeld niet naar school, omdat ze me niet alleen wilde laten. Via haar school kwamen we bij Pisa terecht, waar zij in een groep met andere kinderen kon praten over wat ze voelde en meemaakte. Die herkenning was heel fijn. En toen ik weer kanker kreeg, kwam ik dus ook bij Pisa over de vloer.’ Gevoel voor humor Iedereen met kanker is hier welkom, net als familie, vrienden en andere naasten. Veel mensen denken dat het kommer en kwel is achter de voordeur. Ze konden er niet verder naast zitten, zegt Mariska. ‘Natuurlijk hebben we hier te maken met verdrietige mensen. Maar zelfs als je erg ziek bent, kun je daar niet de hele dag mee bezig zijn. Juist die groep maakt de hardste grappen. Humor is heel belangrijk. Ik denk dat met elkaar lachen te maken heeft met overlevingsdrang.’ Luie moeder? Gek genoeg begint het verwerken bij mensen vaak als de behandeling achter de rug is, merkt Mariska. ‘Tijdens de behandeling ga je van afspraak naar afspraak, je wordt zo’n beetje geleefd. Daarna dringt het tot je door wat je allemaal hebt meegemaakt. Terwijl je omgeving denkt dat het wel zo’n beetje klaar is, ga je je realiseren dat je leven ingrijpend is veranderd. Dan is het fijn als je met mensen kunt praten die weten wat je meemaakt. Ik hield bijvoorbeeld na mijn kanker lang last van moeheid. Ik zag andere ouders van alles doen met hun kinderen en ik had er de puf niet voor. Toen ik ging praten met lotgenoten, bleek ik geen luie moeder te zijn, maar ik had chronische vermoeidheid, een gevolg van de behandeling tegen kanker.’ Tien keer hetzelfde Pisa maakte zo’n groot verschil voor Mariska, dat ze zich hier als vrijwilliger wilde inzetten. Ze begon als gastvrouw. ‘De gastheren en gastvrouwen in Pisa zorgen elke dag voor koffie en thee voor bezoekers, en een luisterend oor. Elke gastheer of gastvrouw heeft een opleiding van drie dagen achter de rug, om gesprekstechnieken te leren. Zo leer je om open een gesprek te voeren en vooral niet bang te zijn om je kwetsbaar op te stellen. En we kunnen goed luisteren. Als iemand voor de tiende keer hetzelfde verhaal wil vertellen, dan is dat prima.’ Kat uit de boom Na een paar jaar werd Mariska assistent-coördinator en ze begeleidt drie lotgenotengroepen. En dat voor iemand die liever de kat uit de boom kijkt. ‘Het was al een drempel om bij Pisa binnen te lopen en door dit vrijwilligerswerk leer ik ook om meer op de voorgrond te treden. Dat is te danken aan de begeleiding van Wiek Luza, de vorige coördinator, die bij alle vrijwilligers verborgen talenten naar boven wist te halen. Dankzij haar durf ik bijvoorbeeld presentaties te geven, en dat zou ik een paar jaar geleden nooit hebben gedaan.’ Samenwerken Het mooiste aan het vrijwilligerswerk bij Pisa? ‘Sommige mensen zie ik binnenlopen en dan herken ik mezelf, hoe ik hier jaren geleden voor het eerst kwam. Ik was een verloren vogeltje. En als ik zie dat iemand zich na verloop van tijd beter voelt door hier te komen, zich open durft te stellen, dan geeft me dat veel voldoening. Maar of ik daar nou een prijs voor moet krijgen, dat weet ik niet. Natuurlijk ben ik vereerd dat ik ben genomineerd, maar we doen dit werk met een team vrijwilligers. Iedereen zet zich even hard in voor hetzelfde doel. Vrijwilligerswerk doe je niet in je eentje, dat doe je altijd samen.’ Stem op Mariska Vind jij dat Mariska moet worden verkozen tot Vrijwilliger Hoorn 2021? Breng dan via vrijwilligersprijshoorn.nl je stem uit! Stemmen kan tot en met 9 december.

Corona brak uit, de lockdown begon en ineens zat Anna Blankenzee de hele dag op haar kamer. Ze had online les, verder niks. ‘Ik voelde me eenzaam en somber, net als veel andere jongeren. En zo is Join The Project ontstaan.’  Join The Project is genomineerd voor Vrijwilligersorganisatie van het Jaar 2021 van Hoorn. Van een druk sociaal leven, sporten en bijbaantjes bleef ineens niet zoveel over, toen in maart vorig jaar scholen dicht gingen. Voor de jongeren die al zaten met mentale problemen, worstelden met hun eigen (gender)identiteit en geen aansluiting konden vinden werd het alleen maar erger. Anna Blankenzee vertelt: ‘De muren kwamen op me af. Ik kon mijn energie niet kwijt en ik merkte dat ik er somber van werd.’ Herkenning Toch ontstond er iets moois in corona. ‘Ik sprak erover met een vriend, en hij herkende het bij zichzelf. Zijn collega’s in de supermarkt hadden ook hetzelfde gevoel. En meer jongeren, van verschillende scholen met verschillende opleidingsniveaus en achtergronden, hadden opeens iets gemeenschappelijks. We merkten: we zijn niet de enigen die dit meemaken. We moeten iets gaan doen, mensen bij elkaar brengen.’ Zo begon Join The Project. Binnen de kortste keren hadden ze genoeg enthousiaste jongeren bij elkaar om samen iets te organiseren. ‘We zijn gaan bedenken hoe jongeren elkaar kunnen helpen en waar alle jongeren, kwetsbaar of niet kwetsbaar, bij elkaar gebracht kunnen worden. In juni zijn we een officiële stichting geworden.’ Maatschappelijk tintje Inmiddels werken dertig jonge vrijwilligers aan Join The Project, in verschillende teams. Eén groep organiseert gastlessen op de middelbare school, om daar de sfeer te verbeteren zowel binnen het voortgezet onderwijs als het mbo-onderwijs. ‘We geven gastlessen over respect en hoe je je verhaal kan delen. Op die manier maken we een lastig onderwerp in een klas bespreekbaar. We zijn bezig met meer onderwerpen. Onze projecten hebben allemaal een maatschappelijk tintje, we willen iets goeds doen voor de maatschappij.’ Multimedia Het multimedia-team kreeg een interessante masterclass, vertelt Anna. Van Jonathan Hoost, een grote naam op het gebied van video- en fotokunst. ‘Hij heeft uitgelegd hoe we moeten werken met camera’s en met licht. Het team werkt nu aan hun eerste film, we denken nog na over een manier om dat te kunnen publiceren. En het tweede multimedia-team gaat nu van start. Dankzij de masterclass weet team één zoveel, dat zij het tweede team zelf kunnen opleiden.’ Blue Monday Het derde team van Join The Project organiseert evenementen. ‘Zij zijn nu bezig met een evenement op Blue Monday, de dag in januari die volgens de wetenschap de meest deprimerende dag is van het hele jaar. We willen op die dag blue stories met elkaar delen. Niet om het nog erger te maken, maar juist om met elkaar te praten wat we meemaken. Dat doen we aan de hand van spelvormen. En ons multimediateam gaat dat filmen en later publiceren.’ Vertrouwensband Eigenlijk is Join The Project nog het beste te vergelijken met een vriendengroep, zegt Anne. ‘Maar wel een groep waar iedereen zich bij kan aansluiten, die bestaat uit jongeren van verschillende opleidingsniveaus, die geen aansluiting vinden bij de reguliere hulpverlening en het tof vinden om iets bij te dragen aan de maatschappij. We hebben een vertrouwensband met elkaar, we kunnen open met elkaar praten, en samen maken we er het beste van.’ Stem op Join The Project Vind jij dat Join The Project moet worden verkozen tot Vrijwilligersorganisatie Hoorn 2021? Breng dan via vrijwilligersprijshoorn.nl je stem uit! Stemmen kan tot en met 9 december.

Stichting Leergeld West-Friesland helpt elk jaar ongeveer achthonderd kinderen in de regio meedoen op de sportclub, op de muziekschool of op school. Hoe? Heel simpel: door een karatepak te regelen, muzieklessen te betalen voor een muzikant in de dop of een fiets om naar school te rijden. Spin in het web van de organisatie in Hoorn is coördinator Henk Koorn. ‘Ik word blij als ik me realiseer hoeveel werk we hier verzetten.’  Henk Koorn (73) is genomineerd voor Vrijwilliger van het Jaar 2021 van Hoorn. Al tien jaar werkt Henk Koorn als vrijwillig coördinator bij Stichting Leergeld. ‘Ik ging met pensioen en ik zocht een tijdsbesteding. Ik heb me aangemeld bij Stichting Leergeld en kon als intermediair aan de slag. Na een jaar werd me gevraagd of ik de coördinatie wilde helpen, en dat doe ik nu alweer een aantal jaar. We werken hier met een groep enthousiaste vrijwilligers, deze hele organisatie draait zonder betaalde krachten. Ik zag dat het wel beter georganiseerd kon worden, dus daar zet ik me voor in. Ik zorg voor continuïteit en ik bewaak de kwaliteit.’ Huttendorp of muziekles Stichting Leergeld West-Friesland is onderdeel van een landelijk netwerk van Stichting Leergeld. De organisatie zorgt ervoor dat kinderen uit gezinnen met een krap budget toch mee kunnen doen aan een sport, aan cultuur en welzijn of onderwijs. Het kind staat daarbij altijd centraal, legt coördinator Henk uit. ‘We gaan uit van 120 procent van de bijstandsnorm. Moet je daar het huishouden van draaiend houden, dan is dat niet makkelijk. Meedoen met het huttendorp, een uitstapje naar Sprookjesbos of een abonnement op de muziekschool of een sportclub zit er dan niet in.’ Groeien en bloeien En daar komt Stichting Leergeld om de hoek. Ouders vragen hulp aan, de Stichting gaat kijken hoe ze kunnen helpen. ‘We kijken eerst of de gemeente nog ergens een potje heeft. Dat is best ingewikkeld, want we werken in heel West-Friesland, dus in zeven verschillende gemeenten met allemaal hun eigen regels en regelingen.’ Vergoedt een gemeente de aanvraag niet? Dan gaat Leergeld het regelen. Een zwemabonnement, muziekles, een nieuwe fiets of een karatepak, het is allemaal mogelijk. ‘Onze motivatie is heel eenvoudig: we willen geen kinderen aan de kant laten staan. We wonen in Nederland in zo’n welvarend land, dat we ons dat gewoon niet kunnen permitteren. Bovendien: ons land wordt er alleen maar beter van als iedereen hier kan groeien en bloeien.’ 1.500 kinderen in de knel Elk jaar helpt de stichting ongeveer achthonderd kinderen. Dat zijn er heel veel, en toch is het volgens Henk niet genoeg. ‘Uit schattingen blijkt dat er zeker 1.500 kinderen in West-Friesland niet kunnen meedoen doordat in het gezin niet genoeg geld is. We proberen ze allemaal te bereiken, bijvoorbeeld door folders neer te leggen bij de Voedselbank en de Kledingbank en door op scholen en sportverenigingen te laten weten dat we bestaan.’ Bij de organisatie werken ongeveer veertig vrijwilligers. Een groot deel werkt als intermediair, dus onderhoudt contact met de gezinnen die hulp nodig hebben. Ook zitten op kantoor mensen die mail, post en telefoon beantwoorden, en Henk, als coördinator. Drie dagen per week is hij op z’n post, zegt hij zelf, maar in de praktijk zijn het er meestal vier, of meer, verklappen de andere vrijwilligers in de organisatie. ‘Op vrijdag hebben we een dag met overleggen. En tussendoor moet ook nog genoeg gebeuren. We hebben bijvoorbeeld een nieuw computersysteem. En ik probeer de organisatie intern verder te professionaliseren, met name op het gebied van verantwoording. Elk jaar geven we 1,5 ton uit. Dat geld is niet van ons, maar van de gemeente en van onze sponsors. Daar moeten we uiterst zorgvuldig mee omgaan. Als coördinator zoek ik de balans tussen de structuur van een professionele organisatie en voldoende ruimte voor de vrijwilligers, want dat zijn stuk voor stuk mensen die vanuit hun gevoel de kinderen willen helpen.’ Blij naar huis Henk: ‘Onze vrijwilligersgroep is erg trouw, de meeste mensen werken hier al jaren. De materie waar we mee werken is complex, we hebben te maken met veel gemeenten, scholen en sportclubs. Mijn streven is: alle vrijwilligers moeten met een goed gevoel weer naar huis gaan. Zelf ga ik blij weer naar huis als ik me realiseer hoeveel werk we hier met elkaar verzetten. Soms krijgen we een bedankbriefje of een mailtje van een gezin dat we hebben kunnen helpen. Ouders die laten weten: jullie doen veel voor onze zoon, hij heeft weer rust en daardoor hebben we in huis ook weer rust. Daar word ik warm van, want daar doen we het voor.’ Stem op Henk Vind jij dat Henk moet worden verkozen tot Vrijwilliger Hoorn 2021? Breng dan via vrijwilligersprijshoorn.nl je stem uit! Stemmen kan tot en met 9 december.