Navigatie overslaan
Vrijwilligerspunt Home
  • Voor bedrijven
  • Voor jongeren
Account aanmakenLog in

Contact

  • Maelsonstraat 12, 1624 NP Hoorn, Nederland
  • [email protected]
  • 0229-216499, WhatsApp: 06-10533987

Vrijwilligerspunt

  • Vacaturebank
  • Hulp Dichtbij
  • Trainingen & Workshops
  • Taalhuis
  • Voor jongeren
  • ANBI status

Doe mee

  • Activiteiten
  • Zoek Organisaties
  • Organisatie toevoegen
  • Account aanmaken
  • Log in
  • Help
  • Content policy
  • Privacyverklaring
  • Algemene Voorwaarden
  • Toegankelijkheidsverklaring
  • Cookies

Powered by Deedmob tools
Door op "Accepteren" te klikken, gaat u akkoord met het opslaan van cookies op uw apparaat om de sitenavigatie te verbeteren en het sitegebruik te analyseren. Voor meer informatie, bekijk onze Privacyverklaring.

Post | maart 2022 | Doe es gewoon vrijwillig | 2 min lezen

Leonie deelt haar liefde voor lezen

Voor één keer zat voorleesjuf Leonie Verreijen niet op de bank bij een gezin thuis, maar op een deftige stoel op het podium van Jenaplan basisschool De Hussel in Grootebroek. Verder was alles hetzelfde als anders: een mooi voorleesboek op schoot, een groep aandachtige kinderen om haar heen. ‘Lezen is hartstikke leuk. Als ik dat aan kinderen kan meegeven, is mijn doel bereikt.’


Leonie Verreijen leest al drie jaar voor, aan allemaal verschillende kinderen. Twintig keer komt ze bij ze langs, mooie boeken in haar tas, om samen te lezen. Ze is vrijwilliger bij het project Samenvoorlezen van Vrijwilligerspunt Westfriesland. ‘Ik kies boeken die passen bij het kind en bij het taalniveau. Vooral voor kleuters is het soms goed zoeken, want ik wil graag dat er illustraties in staan die goed bij het verhaal passen. Plaatjes waar we samen over kunnen praten, en die het verhaal ondersteunen.’ Als voormalig juf heeft Leonie zo haar bronnen om de perfecte boeken te vinden: ze vraagt het aan haar collega’s op school, en natuurlijk aan de kinderen zelf.


Voorleestas mee

Deze middag las Leonie voor over het Kind van de Gruffalo, de kinderen van Jenaplan basisschool De Hussel in Grootebroek hingen aan haar lippen. Met de voorleesmiddagen wil de school het belang van voorlezen onder de aandacht brengen. Gea Hoogland, leerkracht van groep 1 en 2: ‘Wij zijn gek op voorlezen. Kinderen leren er heel veel van. Daarom kunnen ouders bij ons altijd een voorleestas meenemen met leuke kinderboeken en wat vragen daarbij. En we houden uitlegmiddagen, waarin we laten zien hoe je een kinderboek écht goed voorleest: bijvoorbeeld met allerlei stemmetjes en gebaren. Het project Samenvoorlezen promoten we ook in de klas, we helpen ouders bij de aanvraag als dat handig is.'


Liefde voor lezen

De kinderen krijgen geen genoeg van boeken en voorlezer Leonie ook niet. ‘Als voorlezer word je ook geholpen door Samenvoorlezen. Je krijgt een bibliotheekpas en je kunt meedoen aan speciale info-avonden. Lezen is goed voor de woordenschat en taalverwerving van de kinderen, maar vooral heel erg leuk. Als zij net zo’n liefde voor lezen ontwikkelen als ik heb, dan is mijn voorleesles geslaagd.’


Samenvoorlezen

Wil jij ook ‘es gewoon vrijwillig doen, bijvoorbeeld als voorlezer bij Samenvoorlezen? Vrijwilligerspunt zoekt altijd voorlezers, in heel West-Friesland. Stuur een mail naar [email protected], of bel 0229-216499.

Deel blogpost
Gerelateerde blogposts

Marijcke vertelt verhalen in de Verteltuin

| Doe es gewoon vrijwillig

Er was eens, lang geleden, in een land hier ver vandaan, een wondertuin waar herinneringen veranderen in verhalen, en de vertellingen weer herinneringen worden. Hoewel, die tuin is hier niet ver vandaan, maar gewoon in Hem. En lang geleden is ook niet waar, de tuin bestaat in het hier en nu. ‘Voorlezen is heerlijk, waarom zou dat alleen voor kinderen zijn?’, vindt Marijcke Faas van de Verteltuin. De kiem voor de Verteltuin werd gezaaid in de jeugd van Marijcke. ‘Ik herinner me dat ik werd voorgelezen, vroeger, als klein meisje. Een beeld van een bolderkar, een mannetje en de maan, meer weet ik niet van het verhaal. Maar het gevoel dat het voorlezen me gaf, staat me helder voor de geest. Ik voelde me gelukkig en geborgen, het voorlezen gaf me een gevoel van veiligheid. Zo ontstond het idee voor de Verteltuin: een plek waar volwassenen mooie verhalen krijgen voorgelezen.’ Voor grote mensen Marijcke moest tegen de nodige vooroordelen opboksen toen ze het idee voor haar tuin ging delen. ‘Voorlezen? Dat is toch voor kleine kinderen? Maar mijn voorleesvoorstellingen zijn echt bedoeld voor grote mensen. Het is heerlijk om te worden voorgelezen, en waarom mogen alleen kinderen ervan genieten?’ Toegegeven: een vertelvoorstelling begint vaak met een kinderverhaal. Iets eenvoudigs, om er even in te komen. ‘Veel kinderverhalen zijn helemaal niet kinderachtig. Ik lees graag het verhaal voor van de uil die tranenthee gaat trekken. Dat verhaal vertelt me dat je een tijd verdrietig kunt zijn, maar dat je er ook voor kunt kiezen om daarna niet meer verdrietig te zijn.’ Daarna komen korte verhalen van Herman Pieter de Boer, Annie MG Schmidt of Guy de Maupassant aan de beurt, of andere schrijvers, afhankelijk van het publiek. Intuïtief weet Marijcke altijd de juiste verhalen uit te kiezen. Natuur barst uit elkaar De Verteltuin zit in een prachtige ronde kas, in een groot park achter het woonhuis van Marijcke, aan de Hemmerbuurt. De kersenboom bloeit, de walnotenboom bot uit, en bij het watertje gaan misschien ijsvogels broeden of jagen: de natuur barst er zo’n beetje uit z’n voegen. Het onderhoud van die anderhalve hectare natuur wordt helemaal gedaan door Marijcke, met behulp van vrijwilligers. Zo zijn de bestuursleden van de stichting vrijwilligers, net als de mensen die helpen bij het onderhoud van het park. ‘Door kleine subsidiepotjes en een initiatief als NLdoet kan ik toch af en toe planten kopen, of materialen om klussen in het park uit te voeren. Er is hier altijd van alles te doen. Nu zijn de hoge ramen van de kas toe aan een schoonmaakbeurt, maar dat kan ik niet alleen. Iemand moet de ladder even vasthouden, of erop durven balanceren!’ Stille tuin Door de corona-maatregelen was het stil in de tuin, maar daar komt snel verandering in. ‘In mei kan ik weer op kleine schaal voorstellingen geven.’ Goed nieuws, want Marijcke heeft de mensen gemist. ‘Zo’n stille periode brengt van alles, maar ik ben blij als ik weer mijn verhalen en mijn verteltuin kan delen met mensen.’
Lees meer

Frans is al ruim 40 jaar vrijwilliger

| Doe es gewoon vrijwillig

Sinds 1972 restaureert, renoveert en bouwt Stichting Stadsherstel Hoorn historisch waardevolle objecten in de gemeente Hoorn. Dit jaar is Frans Zwerver 42 jaar bestuurslid bij deze stichting. “Het is mooi om te zien hoe je samen met mensen die een verschillende achtergrond hebben, iets moois kunt neerzetten voor de gemeenschap.” Frans komt van katholieken huize en kon altijd al vol bewondering kijken naar de architectuur van kerken. “Dat heeft me altijd al gefascineerd. Dus toen ik in 1979 door een bestuurslid van Stadsherstel Hoorn gevraagd werd zijn functie als penningmeester over te nemen, zei ik direct ‘ja’. Ik zocht iets om naast mijn serieuze werk als accountant te doen en met mijn interesse voor architectuur, zag ik hier meteen leuk vrijwilligerswerk in. Veel wist ik nog niet van architectuur, dus ik heb me flink ingelezen." Elk bestuurslid heeft een andere achtergrond en andere interesses. "En dat is de kracht van Stadsherstel Hoorn. Want doordat we onze kennis en interesses met elkaar delen en bij elkaar brengen, kunnen we samen gebouwen renoveren en teruggeven aan de gemeenschap. Maar ook meer waarde geven! Zo hebben wij de Ridderikhoffpanden op de Roode Steen gerestaureerd, waar bijna 75 jaar lang het toneelkostuumbedrijf Ridderikhoff gehuisvest was. In 2002 hebben we het pand gerestaureerd en gerenoveerd, waardoor we veel historie hebben kunnen behouden. Nu zit er een restaurant in, waar jongeren met een verstandelijke beperking voor leer- en dagbesteding terecht kunnen. Dat is toch geweldig?!” Veel vrijheid Terwijl je bij een vaste baan altijd rekening houdt met je gewerkte uren, is dat bij vrijwilligerswerk heel anders, vindt Frans. “Je vindt het leuk en je krijgt er veel voor terug en dan maakt het niet uit hoeveel tijd je erin steekt. Al moet je er natuurlijk wel tijd voor máken. En het mooie is, dat je veel vrijheid hebt in hoe je je vrijwilligerswerk invult. Je bepaalt zelf hoe lang, op welk moment en wat je eruit wilt halen.” Fascinatie voor kerken Zijn fascinatie voor kerken kon Frans helemaal kwijt in het restauratieproject van de Michaëlskerk in Westerblokker. “De kerk was er door jaren leegstand slecht aan toe en miste sinds 1972 zijn toren. Stadsherstel reconstrueerde in 2013 de kerktoren en in 2018 werd de hele kerk ingrijpend gerestaureerd en kreeg een nieuwe bestemming. We hebben de Westerblokkerse gemeenschap “hun” kerk weer teruggeven. En dat is echt het allermooiste van dit vrijwilligerswerk: we hebben samen iets gecreëerd, met onze kennis, interesse en vooral plezier, voor een ánder." Lintje In 2019 kreeg Frans het lintje Lid In de Orde van Oranje-Nassau van de burgemeester Michiel Pijl van de gemeente Drechterland uitgereikt voor zijn 40 jaar vrijwilligerswerk bij Stadsherstel. "Dat was echt een verrassing. Zolang ik een bijdrage kan leveren als vrijwilliger van Stadsherstel Hoorn, wil ik graag dit mooie werk voortzetten.” Foto genomen in de Michaëlskerk door Bas Zwerver
Lees meer

Susan wijst je de weg

| Doe es gewoon vrijwillig

Moet je worden opgenomen in het Dijklander Ziekenhuis in Hoorn? Dan is er zeker kans dat je wordt verwelkomd door Susan Boes. Om de week op maandagmiddag brengt opnamegastvrouw Susan patiënten naar de juiste afdeling: ‘Deze service wordt enorm gewaardeerd. Mensen zijn vaak al zenuwachtig en dan is het fijn als iemand je de weg wijst en een babbeltje met je maakt.’ Onder de indruk Zo’n zeven jaar geleden besloot Susan op zoek te gaan naar vrijwilligerswerk. ‘Ik had geen werk en mijn man was veel voor werk van huis. Ondanks dat ik ons jonge gezin draaiende hield, wilde ik er iets bij doen. Ik ben een echt mensen-mens en kom uit de zakelijke dienstverlening. Vrijwilligerswerk in een ziekenhuis trok me enorm. Ik heb zelf ervaren hoe belangrijk vrijwilligers zijn in de zorg en wat je een ander als vrijwilliger kunt bieden. Mijn moeder kwam in de laatste fase van haar leven terecht in een hospice. Wat waren wij onder de indruk van de vrijwilligers aldaar! Tot het einde verzorgden ze met liefde en heel veel geduld mijn moeder. Dat maakte deze verdrietige tijd niet alleen voor mijn moeder, maar ook voor ons een stukje dragelijker. Toen wist ik dat ik ook zoiets wilde doen.’ Opnamegastvrouw houdt meer in dan patiënten naar de juiste afdeling brengen. ‘We bellen taxi’s, helpen de receptie, of brengen afgeleverde bloemen naar de juiste kamer. Geen dag is hetzelfde en er gebeurt altijd wel iets onverwachts. Zo zat ik laatst met een mevrouw op de EHBO, die net hier voor de deur op de stoep was gevallen.’ Levensles Susan vindt vooral het sociale aspect leuk. ‘Je ontmoet zoveel verschillende mensen. De ene zegt liever niks, terwijl de ander gelijk zijn hele leven op tafel legt. En dat zijn soms echt verdrietige verhalen. Dat leert me veel over het leven en dat je er het mooiste van moet maken. Je leven kan namelijk in een keer helemaal anders zijn. Dit vrijwilligerswerk geeft me een heel goed gevoel. De sfeer in dit ziekenhuis is heel goed en ik heb leuke collega’s, die me als een volwaardige collega zien. Dus als het past naast een toekomstige baan, dan blijf ik dit vrijwilligerswerk nog heel lang doen.’ Doe es gewoon vrijwillig Ook ‘es gewoon vrijwillig doen’, bijvoorbeeld als vrijwilliger in de zorg? Vul het aanmeldformulier in , of neem contact met ons op via [email protected] of bel 0229-216499.
Lees meer