Marianne helpt als mentor bij zorgkwesties

Paarse en rode salvia, nog wat herfstbollen, Oost-Indische kers: zelfs aan het einde van het tuinseizoen groeit en bloeit er nog van alles in de tuin van Esther Ritman. Jammer genoeg groeit het onkruid ook goed op vruchtbare klei achter de dijk van Venhuizen. Gelukkig, ze krijgt hulp van twee tuinhelden om haar tuin goed bij te houden. ‘Een confetti-tuin’ noemen haar vrienden de tuin van Esther. Weinig gras of tegels, maar vooral groen en veel bloemen, die bijna het hele jaar voor kleur zorgen. “Toen ik het huis negen jaar geleden kocht, was de tuin wat donkerder door sparren, maar de contouren en de structuur was er al. Ik ben lekker aan de slag gegaan met veel bloemen en bloeiende planten. Licht en kleur wilde ik creëren. En ik doe het allemaal zelf.” Elke dag tuinieren Tijdens covid moest Esther, net als zoveel mensen, meer thuis werken. De tuin had de tijd van z’n leven. “Ik heb een nieuw bloemenperk aangelegd, achterin, en nog meer nieuwe bloemen geplant. Veel werk? Absoluut, ik denk dat ik elke dag in de tuin zou kunnen werken en dan is het nog niet af.” Maar elke dag tuinieren zit er helaas niet in. Esther werkt tegenwoordig als uitvaartondernemer en ze is schrijver van levensboeken. Haar werk heeft pieken en dalen, soms is het juist druk als de tuin veel aandacht vraagt. “Afgelopen voorjaar zag ik dat de haagwinde m’n bloemenperk aan het wurgen was, nadat ik daar een paar weken niet had gewerkt. Ik besloot om daar dan maar een zithoek te maken, met de stenen die ik nog had. Maar hoe kon ik dat in mijn eentje doen? En hoe moest ik de rest bijhouden? Ik heb artrose in mijn handen, dus knijpende bewegingen of het bedienen van zware apparaten gaat niet altijd. Soms doet werken in de tuin teveel pijn.” Ninja in het onkruid Via Vrijwilligerspunt Westrfriesland vond ze twee tuinvrijwilligers, ze noemt ze haar ‘tuinpatser’ en ‘tuinninja’. “Michel kwam bij me langs en liep een rondje met me door de tuin. Hij zag dat ik al een frees had gehuurd om dat overwoekerde bloemperk aan te pakken. ‘Dat ga ik voor je doen’, zei hij. De week erna heeft hij dat gedaan. Een zandlaag erop, ik heb er later een tuinkleed op gelegd, en ik was in elk geval van dat onkruid af. Hij heeft nog geen tijd gehad om de klinkers erin te leggen, want hij heeft het ook druk. Wie weet word ik zelf nog creatief.” En haar tweede tuinvrijwilliger is een echte tuinninja. “Bij de kennismaking gingen haar handen al naar het onkruid”, zegt Esther. ‘”Thea heeft dat gewoon in zich. We hebben samen de mooie planten in de tuin gezet die ik van mijn zus had gekregen toen ze ging verhuizen. En ze is regelmatig langs geweest om onkruid te wieden. Het liefst werk ik met haar mee, als dat uitkomt en de artrose geen roet in het eten gooit. Dan praten we tijdens het werk over de planten en de andere tuinen waar Thea werkt. We wisselen ook planten uit, heel leuk.” Samen aan de slag De lente en de zomer zijn drukke tijden voor mensen met een tuin, maar inmiddels gaan we richting winter en wordt alles wat kaler en stiller. Nee hoor, niet bij Esther. “Zelfs nu bloeit er nog van alles”, vertelt ze. “En als ik, zoals afgelopen weken, druk ben geweest met mijn werk, mis ik mijn tuin echt. Ik voel dat ik het nodig heb om buiten bezig te zijn, mijn handen in de aarde te steken. Gelukkig komt Thea vanmiddag. Er is nog heel wat te doen, dus fijn dat we weer lekker samen aan de slag gaan.” Hulp Dichtbij Wil jij ook tuinvrijwilliger worden? Kijk op de vacaturepagina van onze afdeling Hulp Dichtbij en meld je aan als vrijwilliger. Bellen kan ook: 0229-216499 of stuur een mail naar [email protected] .

Vrolijke mensen, mooie winkel, leuke spullen, gezellig contact met de klanten én met de collega’s: Maaike heeft genoeg redenen om elke week als vrijwilliger te werken bij kringloopwinkel Dromehof in Zwaag. En bovendien: elke werkdag komt ze weer met iets leuks thuis, vertelt ze. ‘Deze kandelaar, moet je kijken. Perfecte decoratie voor een feestje binnenkort.’ Je valt van de ene verbazing in de andere als je een rondje door kringloopwinkel Dromehof loopt. Rijen boeken staan netjes in de kast, in de stellingkasten erachter servies, glazen, knutselspullen, elektrische apparaten, koekblikken, knuffels, potten en pannen, allemaal netjes gesorteerd. En op de tweede verdieping: rijen met kledingrekken, allemaal netjes en zo goed als nieuw. In lage kasten staan pumps, gympen, laarzen, noem het maar op. ‘Iedereen kan hier winkelen’, vertelt vrijwilliger Maaike. ‘Als ik een dag aan de kassa werk, zie ik de hele samenleving voorbijkomen. Sommige mensen komen elke week, even kijken of er nog iets voor ze bij zit. Een moeder en dochter kwamen laatst samen winkelen, voor een paar tientjes gaan ze met tassen vol nieuwe kleding weer naar huis. Ouders kopen hier speelgoed voor hun kinderen.’ Gezellig samen De medewerkers weten inmiddels wat goed werkt in de winkel, en wat niet. ‘In de zomer zorgen we ervoor dat we voldoende emmers, strijkplanken, borden, theedoeken, bestek en pannen hebben. Jongeren die op kamers gaan omdat ze gaan studeren, kunnen dan voor weinig geld alles inslaan wat ze nodig hebben. En richting december zetten we alle bordspellen voor in de winkel. Dit is het seizoen van lekker binnen samen spelletjes doen, en die koop je hier voor een prikkie.’ Spierballen welkom Achter de winkel worden alle binnengekomen goederen gesorteerd. Er zijn een paar stelregels: alles wat vies of kapot is, gaat niet de winkel in. ‘Laatst vonden we een kunstgebit, dat hebben we ook weggegooid. Ja, de gekste dingen kom je tegen’, zegt de medewerker die aan het uitzoeken is. Stapels kleding wachten erop om gesorteerd te worden. ‘We hebben een medewerker die dat heel leuk vindt. Zij zorgt ervoor dat de kledingafdeling zo netjes is. Maar ze kan wel een collega gebruiken. Hier komen we ook de mooiste dingen tegen, sommige kleding met de prijskaartjes er nog aan.’ Ook medewerkers (met spierballen) voor de ophaaldienst zijn van harte welkom, net als kassamedewerkers voor het weekend. Iedere medewerker hier kent de verleiding: een boek wat ze niet kunnen laten liggen, een nieuw colbertje dat geweldig staat, leuk speelgoed voor de kleinkinderen. ‘Ik kom bijna elke werkdag met iets nieuws thuis’, zegt Maaike. ‘En rond de kerstdagen koop ik een stapeltje borden en wat extra bestek, als we veel eters verwachten. Vorig jaar kwam iemand die zeven gourmetstellen nodig had voor een kerstfeestje. Ja, waarom niet? Bij ons is dat niet duur.’ IJsjes uitdelen en een minibieb De opbrengsten van de kringloop gaan naar het goede doel: eenzame en hulpbehoevende ouderen. Dat regelt Dromehof allemaal zelf, vertelt oprichter Entenie Kleerekoper. ‘We bedenken activiteiten en voeren ze zelf uit, zoals ijsjes uitdelen bij een verzorgingshuis, een bingo-middag met mooie prijzen of een uitstapje.’ Maaike: ‘We maken mooie kerstpakketten en laatst hebben we een mini-bieb gemaakt voor een verzorgingshuis: een boekenkast met allemaal leuke boeken erin.’ Juist die acties voor het goede doel maken van Dromehof een bijzondere kringloopwinkel, zegt Entenie. ‘Je weet zeker dat er niks aan de strijkstok blijft hangen. We laten zien wat we doen en waar we voor staan. En dat zorgt ervoor dat mensen graag hun spullen bij ons wegbrengen en bij ons winkelen, ze weten dat het allemaal goed terecht komt.’ Word vrijwilliger bij Dromehof! Lijkt het je leuk om vrijwilliger te zijn bij Dromehof? Reageer dan op een van de vacatures! Klik hier voor alle vacatures.

‘Fundament’. Pieter van Maaren, waarnemend burgemeester van gemeente Koggenland, hoeft niet lang na te denken over welk woord voor hem het belang van vrijwilligerswerk beschrijft. “Ik denk dat vrijwilligerswerk zwaar wordt onderschat. Zonder vrijwilligers staat de samenleving stil.” Burgemeester Van Maaren is als we hem spreken nog maar vijf maanden aan het werk in gemeente Koggenland. Maar het is hem direct opgevallen: veel mensen doen hier vrijwilligerswerk. “Koggenland is samengesteld uit verschillende dorpskernen", zegt hij. “En daar zetten mensen zich met hart en ziel voor in. De dorpsraden, maar ook het ouderenwerk, de kerken, de sportverenigingen: de vrijwilligers zijn van onschatbare waarde. Dat is al jaren zo, maar er verandert wel wat. De mensen die zich hun hele leven lang inzetten voor één vereniging, de mastodonten van het vrijwilligerswerk, die verdwijnen. Jongere mensen willen graag in kortere projecten meedoen.” Samen sporten De waarde van vrijwilligerswerk moet niet worden onderschat. De burgemeester ziet het in alle aspecten van de samenleving. “Vrijwilligerswerk vormt de samenleving. Neem nou jongeren op een sportvereniging. Ze zijn lekker bezig, hangen niet op straat. Door de week moeten ze trainen, in het weekend spelen ze een wedstrijd, en daarna rollen ze moe hun bed in. Bovendien leren ze samen spelen en samenwerken met allerlei mensen. Jong, oud, verschillende opleidingen, verschillende achtergronden; iedereen komt bij elkaar op de sportvereniging. En zo’n vereniging kan bestaan dankzij al die vrijwilligers die zich ervoor inzetten.” De burgemeester weet waar hij over praat. Hij heeft vier kinderen, dus hij heeft de nodige sportshirts gewassen, teams naar uitwedstrijden vervoerd en kantinediensten gedraaid. “Dat is me met de paplepel ingegoten, mijn ouders hielpen ook overal mee. Ik kom uit een klein dorp, daar is dat toch gebruikelijker. En ik zie dat dat hier in de dorpskernen ook zo is. Mensen zetten zich vanzelfsprekend voor elkaar in.” Ga bij een club! Vrijwilligerswerk kan ook een mooie manier zijn om in een nieuwe woonplaats te aarden, ziet de burgemeester. “Aan nieuwkomers in onze gemeente adviseer ik dat ook: ga bij een club, sluit je aan bij een kerk of een vereniging. Doe mee. Dan leer je de taal en de cultuur pas echt kennen.” Want laten we vooral niet uit het oog verliezen waar het in de samenleving om gaat, zegt de burgemeester. “Uiteraard zijn stenen belangrijk, plekken om te wonen, een opleiding volgen enzovoort. Maar de mensen die iets voor elkaar over hebben, maken de samenleving. En dat is bij uitstek wat vrijwilligers doen. Ze zorgen voor een spelletjesmiddag in het verzorgingstehuis, ze coachen een sportteam of bieden kinderen na schooltijd een warm welkom. Dat netwerk van vrijwilligers vormt het fundament, zonder vrijwilligers staat de samenleving stil.”