Ewout is fietsmaatje

Stichting Netwerk bestaat in 2025 40 jaar. Al 40 jaar is Netwerk dé organisatie voor welzijnswerk in Hoorn. Samen met medewerkers, vrijwilligers, partners en inwoners bouwen zij aan een sociale stad. Stichting Netwerk verbindt mensen, versterkt de eigen kracht en voorkomt dat kleine problemen groot worden. Vrijwilliger en MDT’er Linde van der Gulik (19) vertelt wat Netwerk voor haar betekent. Linde kwam via Vrijwilligerspunt Westfriesland met MDT (Maatschappelijke Diensttijd) in aanraking. Met MDT doe je iets voor een ander en/of de samenleving, ontwikkel je je talenten én kun je rekenen op betekenisvolle ontmoetingen. Vrijwilligerspunt koppelde haar aan Stichting Netwerk. Linde: “Ik ben begonnen met een MDT-traject wat betekent dat ik op vrijwillige basis ervaring opdoe in een maatschappelijke organisatie. Stichting Netwerk bood mij de kans om te helpen bij verschillende activiteiten om zo te kijken wat het beste bij mij past. Ik ben begonnen bij het Mama Café in wijkcentrum Kersenboogerd en ik hielp mee in de tweedehandskledingwinkel Groene Cirkel Netwerk Boutique. Het was leuk, maar ik haalde er niet genoeg voldoening uit. We kwamen uit bij de Girlsclub in MFA De Kreek en hier ben ik écht op mijn plek! Elke week help ik stagiaires met het organiseren van activiteiten voor de Girlsclub en begeleid ik de deelnemers.” Wat vindt Linde het mooiste aan dit vrijwilligerswerk? “Dat de meiden en stagiaires weten dat ze bij mij terecht kunnen voor vragen, advies of gewoon om een leuk praatje te maken.” Positieve kant van de wereld Stichting Netwerk heeft Linde de positieve kant van de wereld laten inzien. “Ik heb geleerd dat er wél mensen zijn die om elkaar geven en voor een liefdevollere samenleving willen zorgen. Door de Girlsclub heb ik het gevoel dat ik iets goeds doe en ik haal hier veel voldoening uit. En het heeft een positieve uitwerking op mijn zelfbeeld.” En hoe kijkt Linde terug op haar tijd bij Girlsclub? Linde: “Ik heb veel gelachen en mooie gesprekken gevoerd en dat doe ik nog steeds. Mensen geven vaak aan dat ze blij zijn met mijn openheid. Ik ben dankbaar voor de liefde die ik bij Stichting Netwerk mag ontvangen.” MDT iets voor jou? Lees hier meer.

In een knusse woonkamer in Bovenkarspel leest Ilona Stolwijk elke maandagmiddag voor aan een Syrisch gezin dat probeert zijn weg te vinden in de Nederlandse taal. Via het project SamenVoorlezen van Taalhuis Westfriesland helpt zij kinderen met een taalachterstand. En meer, want deze impact gaat verder dan alleen het lezen van verhalen. Redacteur: Jordy Gomes, Rodi Media “Ik was op zoek naar vrijwilligerswerk toen ik via een kennis hoorde over SamenVoorlezen”, vertelt Ilona. “Taal is ontzettend belangrijk in onze maatschappij. Het is de sleutel tot zelfredzaamheid en het begrijpen van alles om je heen. Het idee dat ik daarmee een gezin kan helpen, gaf me meteen inspiratie om dit traject aan te gaan.” Door Vrijwilligerspunt werd Ilona gekoppeld aan een Syrisch gezin met drie jonge kinderen. Het oudste meisje, van zeven jaar, was voor het traject aangemeld, maar haar jongere broertje en zusje doen ook mee. Zelfs de ouders schuiven regelmatig aan. “We beginnen meestal samen”, legt Ilona uit. “De moeder is er altijd bij en als het uitkomt, is de vader ook van de partij. Een warm welkom De betrokkenheid van het gezin geeft Ilona veel voldoening. “Ze zijn heel enthousiast en blij om me te zien. Zodra ik bij de deur aanbel, zie ik de handjes van de kinderen al door de brievenbus komen en hoor ik ze ‘Juf Ilona’ roepen. Het voelt goed om zo warm onthaald te worden, en langzaam bouw je toch een vertrouwensband met hen op.” Meer dan voorlezen Voor Ilona draait het voorlezen niet alleen om de verhalen. “Ik combineer het vaak met een taalspelletje”, vertelt ze. “Ik vraag bijvoorbeeld om het tegenovergestelde van woorden zoals dik en dun, of laat de kinderen voorwerpen in huis aanwijzen, zoals de deurkruk of een tafel. Dit soort oefeningen maken het interactief en zorgen ervoor dat de kinderen betrokken blijven. Over het algemeen hebben jonge kinderen een korte spannings- boog, dus het is essentieel om de activiteit af te wisselen. Beginnen met lezen werkt het beste omdat ze dan nog gefocust zijn. Daarna spelen we dus taalspelletjes om het leuk en leerzaam te houden.” Hoewel het lastig is om de exacte vooruitgang te meten, merkt Ilona dat het oudste meisje steeds meer durft te praten. “In het begin was ze heel stil en terughoudend, maar nu vertelt ze me steeds vaker verhalen. Als ze een fout maakt in haar zinsopbouw, help ik haar dat te verbeteren. Het is prachtig om te zien hoe haar zelfvertrouwen groeit.” Onvergetelijk moment De gastvrijheid van het Syrische gezin heeft diepe indruk op Ilona gemaakt. “Een keer had de moeder het over eten tijdens het voorlezen, maar ik begreep niet goed waar ze precies op doelde. Aan het einde van het uur werd ik verrast met een compleet avondmaal, wat ik natuurlijk niet kon weigeren. Het was zo hartverwarmend en typisch voor hun cultuur om me zo welkom te laten voelen. Dat soort momenten vergeet ik nooit.” Het project SamenVoorlezen biedt niet alleen ondersteuning aan de gezinnen, maar ook aan de vrijwilligers. “Ik krijg tussentijds contact en begeleiding. Dat is fijn, want je wilt zeker weten dat je op de goede weg zit”, legt Ilona uit. Het traject duurt meestal twintig weken, met als optie een verlenging van vijf weken. Bij de afsluiting is de contactpersoon van Vrijwilligerspunt aanwezig om alles netjes, maar vooral feestelijk af te ronden. Het voorleeskind wordt namelijk beloond met een heus diploma en een cadeautje. Voor Ilona is het duidelijk dat dit vrijwilligerswerk voor herhaling vatbaar is. “Na dit gezin ga ik graag verder met een ander voorleesgezin. Ik wil blijven bijdragen aan de ontwikkeling van kinderen.” Voorlezer worden Ilona moedigt anderen aan om zich ook aan te melden bij SamenVoorlezen. “Het is een leuke manier om iets bij te dragen aan je omgeving. Je kunt je eigen tijd indelen en het voelt goed om te weten dat je echt helpt. In sommige gevallen profiteert niet alleen het kind, maar ook het hele gezin ervan.” Lijkt het jou leuk om voor te lezen en al met slechts één uurtje in de week het verschil te maken? Of ken je een gezin dat taalondersteuning kan gebruiken? Vul het aanmeldformulier in via d eze link , of stuur een mail naar [email protected] of bel naar 0229-216499.

Al van jongs af aan doet directeur-bestuurder Miranda Zwart van Vrijwilligerspunt Westfriesland vrijwilligerswerk. Wat er onder vrijwilligerswerk verstaan wordt, mag dan in de loop der jaren veranderd zijn, maar niet waar vrijwilligerswerk voor Miranda aan moet voldoen. “Ik wil als vrijwilliger echt iets kunnen bijdragen. En, het vrijwilligerswerk moet me energie geven. Dat is mijn belangrijkste voorwaarde, anders doe ik het niet.” Op 25 september 2025 wordt Vrijwilligerspunt Westfriesland 40 jaar. Dit jaar werkt Miranda 25 jaar voor Vrijwilligerspunt. Er is veel veranderd in die 40 jaar. Miranda: “Tegenwoordig is het onderscheid tussen betaald en vrijwilligerswerk veel minder duidelijk. Daarnaast werd vrijwilligerswerk in de jaren ’80 vaak gezien als een morele verplichting. Nu doe je vooral vrijwilligerswerk om jezelf te ontwikkelen, om je netwerk te verbreden en om zingeving te vinden door iets voor een ander te doen. Je kunt als vrijwilliger werkzaamheden doen, die je niet in een betaalde baan hebt kunnen vinden. Je talenten inzetten. Dat is toch mooi?! We kijken daarom nu ook meer naar wat de vrijwilliger te bieden heeft en zoeken daar vrijwilligerswerk bij, en minder andersom.” Energie Miranda was 8 jaar toen ze kennis maakte met vrijwilligerswerk. Miranda: “Ik collecteerde voor de Dierenbescherming en verkocht kalenders. Prachtig vond ik dat; ik was verliefd op alle dieren die erop stonden! Nu ben ik collectanten-coördinator bij de Brandwondenstichting en voorzitter van stichting Hòfi Chikí, een stichting die bosjes met inheemse planten en bomen plant op Curaçao. Ieder jaar is mijn doel bij de Brandwondenstichting dat we meer ophalen dan het jaar ervoor. Uiteraard ga ik zelf ook de deuren langs en het feit dat mensen bereid zijn een gift te doen, klein of groot, maakt mij oprecht blij. Met Hòfi Chikí wordt bijgedragen aan de natuur en de biodiversiteit op het eiland. Het is dan toch geweldig dat je daaraan kunt en mag bijdragen? Dat geeft me zoveel energie!” Waarom zou iedereen vrijwilligerswerk moeten doen? Miranda: “Iets doen voor een ander, zonder dat daar geld tegenover staat, dat zou eigenlijk iedereen moeten doen. In deze maatschappij is al zoveel geld gedreven. Dat je iets doet vanuit je intrinsieke motivatie, puur omdat je dat belangrijk en leuk vindt. Daar hou ik van.” Vrijwilligerspunt Westfriesland 40 jaar Dit jaar viert Vrijwilligerspunt Westfriesland haar 40ste verjaardag. Iedere maand delen we een verhaal met het thema ‘vrijwilligerswerk’ van de burgemeesters van West-Friesland en organisaties en vrijwilligers die een bijzondere bijdrage leveren aan vrijwilligerswerk in de regio.