Caressa viert de Hoornse stadsfeesten op een andere manier

Thuis stilzitten en niks doen? Nee, dat past niet bij Sandra Paauw (27). Ze leert nu een Somalische vrouw fietsen, als onderdeel van de Maatschappelijke Diensttijd. ‘Toen we begonnen had ze nog nooit op de fiets gezeten, en nu moet ik soms zeggen: wacht even op mij!’ Maatschappelijke Diensttijd (MDT) is een intensief vrijwilligerstraject voor jongeren tot 27 jaar. In zes maanden verrichten ze tachtig uur vrijwilligerswerk bij verschillende organisaties, en ondertussen werken ze aan hun persoonlijke en professionele ontwikkeling. Bij MDT horen ook gratis trainingen en persoonlijke begeleiding. ‘Aan het einde krijg je een certificaat, en dat staat weer goed op m’n cv,’ zegt Sandra. ‘Het is heel gevarieerd, je kunt zelf kiezen welke klussen je aanspreken en wat niet.’ Remmen is lastig In maart begon Sandra met haar vrijwilligerswerk. Een Somalische vrouw wilde graag leren fietsen, maar hoe dan? Sandra kwam helpen. ‘Ik vroeg me van tevoren wel af hoe dat zou gaan. Ik spreek bijvoorbeeld geen Engels en ja, hoe communiceer je dan? Maar ik vind het fantastisch. Twee keer per week zijn we een paar uur aan het oefenen met fietsen en inmiddels gaat het best goed. Ze vertelde laatst dat ze naar de Action was geweest. Hoe dan, vroeg ik. Op de fiets! Ik vroeg haar of ze wel voorzichtig was, want het remmen gaat nog niet zo goed, dus daar moesten we allebei om lachen. Ja, inmiddels kan ze al best goed fietsen.’ Uitgenodigd voor Suikerfeest Sandra voelde zich direct welkom bij het Somalische gezin. ‘Als ik kom, staan de kinderen al te dringen bij de voordeur. Inmiddels doen we ook andere dingen dan alleen fietsles. Ingewikkelde papieren en formulieren bewaren ze tot ik er ben, en toen ik de uitnodiging voor corona-vaccinaties op de mat zag liggen, heb ik dat ook uitgelegd. Ik speel gezellig met de kinderen en toen het Suikerfeest was, werd ik ook uitgenodigd. Ik word echt blij van dit vrijwilligerswerk.’ Inmiddels draait Sandra ook als vrijwilliger mee op de kinderboerderij en het Rode Kruis, en ze deed mee aan een speciale wandelactiviteit in de Week van het Geluk, waarbij ouderen en jongeren tijdens een wandeling met elkaar in gesprek gingen over geluk. ‘Van tevoren had ik geen idee wat ik me erbij moest voorstellen, maar ik liep met twee aardige mensen uit Enkhuizen en we hadden een interessant gesprek onderweg. Ik vind het goed om af en toe iets te doen waarvan je vooraf niet weet wat het precies is. Heel leerzaam.’ MDT aanrader voor iedereen Wat Sandra betreft is de MDT een aanrader voor iedereen. ‘Eigenlijk zou dit een vak moeten zijn op de middelbare school, ik leer hier veel van: grenzen aangeven en prioriteiten stellen bijvoorbeeld, dat kon ik hiervoor niet zo goed. Met mijn begeleiders van MDT evalueer ik hoe het gaat, en ik haal tips uit de cursussen. De diensttijd is goed voor je persoonlijke ontwikkeling, je komt op andere plekken en in nieuwe situaties. En je maakt andere mensen blij. Als ik het zo op een rijtje zet, zou ik geen reden kunnen verzinnen om het niet te doen. Kom op, we moeten het toch samen doen in deze wereld!’ Lees hier meer over MDT

Normaliter is het iedere maandagavond raak in Wognum: in een sporthal komt een vaste club sporters van Leekerweide bij elkaar om weer een avond flink te trainen. “Ik geef al vijf jaar gymles aan deze groep mensen met een lichamelijke of een geestelijke beperking", vertelt vrijwilliger Rianne Beekes (21). “Dat we dit jaar door corona niet hebben kunnen trainen, was voor iedereen lastig.” De gymlessen van Rianne zijn afwisselend, maar elke keer weer een groot succes. "Ik vraag vaak aan het einde van de les: wat zullen we volgende week doen? We doen steeds iets anders. Soms tikspelletjes, soms een sport of een wedstrijdje. Vooral basketbal is hartstikke populair. En als er wordt gescoord, is de hele groep aan het juichen!" Combineer zorg en beweging Het begon als een stage, want Rianne doet de mbo-opleiding sport en beweging. "Eigenlijk komt dat door mijn zus", vertelt ze. "Ik wilde graag iets met beweging doen, want ik sport zelf heel graag. En mijn zus werkt bij Leekerweide. Zij kwam op het idee om dat te combineren: zorg en beweging. Het past perfect bij me. De stage vond ik zo leuk, dat ik ben gebleven als vrijwilliger." Zelfvertrouwen Rianne is vriendelijk en rustig, maar haar trainingen zijn best pittig. Dat moet ook, zegt ze: "Lekker bewegen, die hartslag omhoog en de spieren aan het werk zetten. Ik zie de deelnemers per week fitter en soepeler worden. Sporten is voor iedereen goed, dus ook voor deze doelgroep. En ik merk het ook aan gedrag: sommige deelnemers waren in het begin afwachtend en verlegen, maar die zijn helemaal opgebloeid. Mooi wat sport kan doen." IJsje na de les Want samen gymmen is ook erg gezellig. "Als iemand jarig is, delen ze meestal ook in de groep uit en dan zingen we voor de jarige", vertelt Rianne. "Van de laatste les voor de zomerstop maakten we ook altijd wat bijzonders, zoals buiten sporten met een lekker ijsje achteraf. Nu we elkaar een tijd niet hebben gezien, is dat echt niet leuk. De deelnemers zien elkaar alleen bij het sporten, en nu dus al een jaar niet." De groep sporters is al sinds de oprichting van de groep min of meer hetzelfde, maar nieuwe deelnemers blijven altijd welkom. "Mensen kunnen altijd een keertje komen kijken of meedoen." Na de zomer gaat het weer beginnen, gelukkig. "Ik kan niet wachten", zegt Rianne. "En de deelnemers ook niet, dat weet ik zeker." Vrijwilligersprijs Medemblik Rianne was genomineerd voor de Vrijwilligersprijs Medemblik 2020 die Vrijwilligerspunt Westfriesland ieder jaar voor de gemeente Medemblik organiseert. Helaas kwam zij niet als winnaar van de categorie 'Jongeren tot 23 jaar' uit de strijd, maar dat ze genomineerd was, is natuurlijk al geweldig! Vrijwilligerspunt heeft een filmpje van haar gemaakt, die je hieronder kunt bekijken.

Sinds vier jaar mag Dick Reinold de meeste machines van het voormalig stoomgemaal ‘Vier Noorder Koggen’ in het Stoommachinemuseum in Medemblik bedienen. De benodigde stoom wordt in het museum zélf geproduceerd. “Het is niet gewoon maar hout in brand steken, maar economisch stoken. Niet dat je heel Medemblik staat op te warmen, terwijl er geen pufje stoom uit de stoommachines komt.” 20 jaar geleden werd Dick door zijn overbuurman, die daar verteller/rondleider was, gevraagd om vrijwilliger te worden bij het Stoommachinemuseum. “Dat was toen nog te vroeg. Ik werkte in een productiebedrijf met machines, dus stoommachines trok me zeker, maar ik had er gewoonweg nog geen tijd voor. Maar toen ik met pensioen ging, reageerde ik op de vrijwilligersvacature van administrateur voor vriendenvereniging van het Stoommachinemuseum. Het gesprek was in de horeca van het museum. Vlak na het gesprek werd ik door een medewerker van het museum gevraagd of ik niet ook vrijwilliger in het museum wilde worden. Ik kreeg een rondleiding en ik was meteen verkocht. Ik besloot beide te gaan doen.” Interne opleiding Sleutelen aan auto’s, motoren en brommers deed Dick al in zijn vrije tijd, maar stoommachines onderhouden en bedienen, is toch echt een vak apart. “Het is niet zo dat je gelijk machinist of stoker wordt, daar moet je voor opgeleid worden. Met alleen hout in brand steken, krijg je namelijk nog geen stoom. Het museum biedt interne opleidingen aan, dus eigenlijk kan iedereen, ook als je niet technisch bent onderlegd, machinist of stoker worden.” Meer vrijwilligers Er werken 80 vrijwilligers in het museum, maar meer is nodig. “Dat lijkt misschien veel, maar we zijn minimaal zes dagen per week open en er is veel werk te doen. En het zijn ook voornamelijk ouderen, die het straks misschien niet meer kunnen. Dus we hebben vooral ook jongeren nodig. Zonder vrijwilligers zou het museum niet open kunnen.” Interactie Iedere vrijdag werkt Dick in het museum. “Als de machines op stoom moeten worden gebracht, ben ik er al voor openingstijd van het museum. Heb je elektriciteit nodig, dan zet je dat aan met een druk op de knop, maar voor stoom moet je geduld hebben. Is de ketel echt koud, dan kan het wel drie dagen duren. Ik vind vooral de interactie met de bezoekers leuk. Als ik aan het werk ben, ben ik geconcentreerd bezig, maar maak altijd even tijd om bezoekers uitleg te geven. Laatst bleef een dame me maar vragen stellen. Extra leuk, want het zijn toch veelal mannen die interesse hebben in stoomtechniek. Onderling hebben we het ook erg leuk. We zijn een hecht team en staan voor elkaar klaar. Ook als je ‘gewoon’ even je ziek en zeer wilt delen.” Stookdiploma Vooral kinderen vinden ons museum geweldig. En helemaal als ze zelf hout in het vuur mogen gooien. Sommigen vinden het eng, want zo’n ketel is toch heel groot en heet. Maar de meesten willen wel. Ze krijgen na afloop een stookdiploma en daar zijn ze dan super trots op! Hopelijk hebben we ze zo enthousiast gemaakt, dat ze onze vrijwilligers van de toekomst worden.”