Caressa viert de Hoornse stadsfeesten op een andere manier

In de jaren zeventig redden betrokken Lambertschagers hun eeuwenoude Groene Kerkje van de sloopkogel. Frans Groen is beheerder, met een team van vrijwilligers zorgt hij ervoor dat de kerk netjes wordt onderhouden en dat culturele evenementen in de kerk vlekkeloos verlopen. ‘Als de vrijwilligers er niet zouden zijn, kon het kerkje wel sluiten.’ Het Groene Kerkje is gebouwd in 1395 als Nederlands Hervormde kerk voor de mensen van Lambertschaag. Maar eind jaren vijftig raakte de kerk in onbruik, mensen kerkten in buurdorp Abbekerk. ‘In de leegstaande kerk werden toen door de gemeente wat activiteiten georganiseerd, maar dat liep niet echt,’ vertelt beheerder Frans Groen. ‘Het gebouw werd slechter. Totdat een groep mensen in het dorp een stichting oprichtten om de kerk te redden. In 1980 was de restauratie gereed en nu is het Groene Kerkje een cultureel gebouw in Lambertschaag.’ Timmeren, schoonmaken, koffiezetten Er wordt getrouwd, er worden concerten gegeven en het erfgoed wordt zorgvuldig onderhouden. Allemaal vrijwilligerswerk, vertelt Frans. ‘Er is nu een timmerman bezig met het restaureren van een oude kerkbank die door de bonte knaagkever te pakken is genomen. Een vakman, die zich meldde dat hij graag vrijwilligerswerk wilde doen voor het kerkje. Ook hebben we een team gastvrouwen die ik kan bellen als we een evenement hebben, zij ontvangen dan gasten, zorgen voor de koffie en ruimen na afloop alles weer op. En we hebben een paar vrijwilligers die met klusjes helpen. Kijk, de grote renovaties besteden we natuurlijk uit, gelukkig krijgen we daar wat subsidie voor zodat we dat eens in de zoveel jaar financieel kunnen rondbreien. Maar de reparatie van afbrokkelend stucwerk en kleine schilderklussen in de kerk proberen we zoveel mogelijk zelf te doen. Op deze manier kan het Groene Kerkje blijven bestaan. Muziek in de kerk Frans kwam eind jaren negentig vanuit Amsterdam naar Lambertschaag. Waarom? ‘Vanwege de muziek. Ik ben muzikant, maar in Amsterdam had ik buren naast, boven en onder mijn huis. Hier kon ik de consistorie bewonen, het kleine huis op het terrein dat oorspronkelijk bedoeld was om rondreizende dominees te huisvesten. In de loop van de tijd heb ik het huisje beetje bij beetje opgeknapt. En gelukkig kan ik hier muziek maken wanneer ik maar wil, daar stoor ik niemand mee.’ Niet alleen uit het consistoriehuisje, maar ook vanuit de kerk klinkt af en toe muziek, want er worden concerten gegeven. ‘Een paar jaar geleden kregen we een oude concertvleugel cadeau, afkomstig uit 1896. Die is helemaal gerestaureerd. Zo’n mooi instrument in de kerk maakt het een stuk makkelijker om hier concerten met piano te houden.’ Spinrag in de toren Speciaal voor het NLdoet-weekend heeft Frans wat opruim- en schoonmaakklussen bewaard. ‘Spinrag weghalen bijvoorbeeld, want dat duikt overal op. De vloer moet worden geschrobd, de tuin heeft wat aandacht nodig en we moeten de ramen lappen.’ Nieuwe vrijwilligers die willen klussen of schoonmaken blijven het hele jaar welkom, zegt hij. ‘We werken met een groep enthousiaste mensen, maar af en toe stoppen er ook weer mensen. Het werk blijft hetzelfde, dus extra hulp blijft welkom.’ Zo blijft het beeldbepalende kerkje bewaard voor de toekomst, want dat is het doel. ‘Lambertschaag zonder het torentje van het Groene Kerkje? Dat kan écht niet.’ Doe es gewoon vrijwillig Ook 'gewoon es vrijwillig doen'? Vul dan het aanmeldformulier in op de campagnepagina .

Thuis stilzitten en niks doen? Nee, dat past niet bij Sandra Paauw (27). Ze leert nu een Somalische vrouw fietsen, als onderdeel van de Maatschappelijke Diensttijd. ‘Toen we begonnen had ze nog nooit op de fiets gezeten, en nu moet ik soms zeggen: wacht even op mij!’ Maatschappelijke Diensttijd (MDT) is een intensief vrijwilligerstraject voor jongeren tot 27 jaar. In zes maanden verrichten ze tachtig uur vrijwilligerswerk bij verschillende organisaties, en ondertussen werken ze aan hun persoonlijke en professionele ontwikkeling. Bij MDT horen ook gratis trainingen en persoonlijke begeleiding. ‘Aan het einde krijg je een certificaat, en dat staat weer goed op m’n cv,’ zegt Sandra. ‘Het is heel gevarieerd, je kunt zelf kiezen welke klussen je aanspreken en wat niet.’ Remmen is lastig In maart begon Sandra met haar vrijwilligerswerk. Een Somalische vrouw wilde graag leren fietsen, maar hoe dan? Sandra kwam helpen. ‘Ik vroeg me van tevoren wel af hoe dat zou gaan. Ik spreek bijvoorbeeld geen Engels en ja, hoe communiceer je dan? Maar ik vind het fantastisch. Twee keer per week zijn we een paar uur aan het oefenen met fietsen en inmiddels gaat het best goed. Ze vertelde laatst dat ze naar de Action was geweest. Hoe dan, vroeg ik. Op de fiets! Ik vroeg haar of ze wel voorzichtig was, want het remmen gaat nog niet zo goed, dus daar moesten we allebei om lachen. Ja, inmiddels kan ze al best goed fietsen.’ Uitgenodigd voor Suikerfeest Sandra voelde zich direct welkom bij het Somalische gezin. ‘Als ik kom, staan de kinderen al te dringen bij de voordeur. Inmiddels doen we ook andere dingen dan alleen fietsles. Ingewikkelde papieren en formulieren bewaren ze tot ik er ben, en toen ik de uitnodiging voor corona-vaccinaties op de mat zag liggen, heb ik dat ook uitgelegd. Ik speel gezellig met de kinderen en toen het Suikerfeest was, werd ik ook uitgenodigd. Ik word echt blij van dit vrijwilligerswerk.’ Inmiddels draait Sandra ook als vrijwilliger mee op de kinderboerderij en het Rode Kruis, en ze deed mee aan een speciale wandelactiviteit in de Week van het Geluk, waarbij ouderen en jongeren tijdens een wandeling met elkaar in gesprek gingen over geluk. ‘Van tevoren had ik geen idee wat ik me erbij moest voorstellen, maar ik liep met twee aardige mensen uit Enkhuizen en we hadden een interessant gesprek onderweg. Ik vind het goed om af en toe iets te doen waarvan je vooraf niet weet wat het precies is. Heel leerzaam.’ MDT aanrader voor iedereen Wat Sandra betreft is de MDT een aanrader voor iedereen. ‘Eigenlijk zou dit een vak moeten zijn op de middelbare school, ik leer hier veel van: grenzen aangeven en prioriteiten stellen bijvoorbeeld, dat kon ik hiervoor niet zo goed. Met mijn begeleiders van MDT evalueer ik hoe het gaat, en ik haal tips uit de cursussen. De diensttijd is goed voor je persoonlijke ontwikkeling, je komt op andere plekken en in nieuwe situaties. En je maakt andere mensen blij. Als ik het zo op een rijtje zet, zou ik geen reden kunnen verzinnen om het niet te doen. Kom op, we moeten het toch samen doen in deze wereld!’ Lees hier meer over MDT

Normaliter is het iedere maandagavond raak in Wognum: in een sporthal komt een vaste club sporters van Leekerweide bij elkaar om weer een avond flink te trainen. “Ik geef al vijf jaar gymles aan deze groep mensen met een lichamelijke of een geestelijke beperking", vertelt vrijwilliger Rianne Beekes (21). “Dat we dit jaar door corona niet hebben kunnen trainen, was voor iedereen lastig.” De gymlessen van Rianne zijn afwisselend, maar elke keer weer een groot succes. "Ik vraag vaak aan het einde van de les: wat zullen we volgende week doen? We doen steeds iets anders. Soms tikspelletjes, soms een sport of een wedstrijdje. Vooral basketbal is hartstikke populair. En als er wordt gescoord, is de hele groep aan het juichen!" Combineer zorg en beweging Het begon als een stage, want Rianne doet de mbo-opleiding sport en beweging. "Eigenlijk komt dat door mijn zus", vertelt ze. "Ik wilde graag iets met beweging doen, want ik sport zelf heel graag. En mijn zus werkt bij Leekerweide. Zij kwam op het idee om dat te combineren: zorg en beweging. Het past perfect bij me. De stage vond ik zo leuk, dat ik ben gebleven als vrijwilliger." Zelfvertrouwen Rianne is vriendelijk en rustig, maar haar trainingen zijn best pittig. Dat moet ook, zegt ze: "Lekker bewegen, die hartslag omhoog en de spieren aan het werk zetten. Ik zie de deelnemers per week fitter en soepeler worden. Sporten is voor iedereen goed, dus ook voor deze doelgroep. En ik merk het ook aan gedrag: sommige deelnemers waren in het begin afwachtend en verlegen, maar die zijn helemaal opgebloeid. Mooi wat sport kan doen." IJsje na de les Want samen gymmen is ook erg gezellig. "Als iemand jarig is, delen ze meestal ook in de groep uit en dan zingen we voor de jarige", vertelt Rianne. "Van de laatste les voor de zomerstop maakten we ook altijd wat bijzonders, zoals buiten sporten met een lekker ijsje achteraf. Nu we elkaar een tijd niet hebben gezien, is dat echt niet leuk. De deelnemers zien elkaar alleen bij het sporten, en nu dus al een jaar niet." De groep sporters is al sinds de oprichting van de groep min of meer hetzelfde, maar nieuwe deelnemers blijven altijd welkom. "Mensen kunnen altijd een keertje komen kijken of meedoen." Na de zomer gaat het weer beginnen, gelukkig. "Ik kan niet wachten", zegt Rianne. "En de deelnemers ook niet, dat weet ik zeker." Vrijwilligersprijs Medemblik Rianne was genomineerd voor de Vrijwilligersprijs Medemblik 2020 die Vrijwilligerspunt Westfriesland ieder jaar voor de gemeente Medemblik organiseert. Helaas kwam zij niet als winnaar van de categorie 'Jongeren tot 23 jaar' uit de strijd, maar dat ze genomineerd was, is natuurlijk al geweldig! Vrijwilligerspunt heeft een filmpje van haar gemaakt, die je hieronder kunt bekijken.