Navigatie overslaan
Vrijwilligerspunt Home
  • Alkmaar
  • Voor bedrijven
  • Voor jongeren
Account aanmakenLog in

Contact

  • Maelsonstraat 12, 1624 NP Hoorn, Nederland
  • [email protected]
  • 0229-216499, WhatsApp: 06-10533987

Vrijwilligerspunt

  • Vacaturebank
  • Hulp Dichtbij
  • Trainingen & Workshops
  • Taalhuis
  • Voor jongeren
  • ANBI status

Doe mee

  • Activiteiten
  • Zoek Organisaties
  • Organisatie toevoegen
  • Account aanmaken
  • Log in
  • Help
  • Content policy
  • Privacyverklaring
  • Algemene Voorwaarden
  • Toegankelijkheidsverklaring
    • Cookies
Powered by Deedmob tools
Door op "Accepteren" te klikken, gaat u akkoord met het opslaan van cookies op uw apparaat om de sitenavigatie te verbeteren en het sitegebruik te analyseren. Voor meer informatie, bekijk onze Privacyverklaring.

Post | mei 2026 | Doe es gewoon vrijwillig | 3 min lezen

Dustin maakte van zijn hobby vrijwilligerswerk

Sommige jongeren zoeken een sportclub, anderen een bijbaan. Dustin van Amersvoort (16) uit Hoorn vond iets anders: de scouting. Wat begon als een kennismaking op tienjarige leeftijd groeide uit tot een hobby, een maatschappelijke stage én vrijwilligerswerk. “Wat scouting voor mij betekent, is eigenlijk moeilijk uit te leggen", zegt hij. “Maar het belangrijkste is gewoon de gezelligheid.”

Redactie en fotografie: NHD

Dustin kwam bij Scoutinggroep Martin Luther King terecht toen hij op zoek was naar een activiteit na school. “Ik had eerst hockey geprobeerd en ook badminton, maar dat was niets voor mij. Toen ging ik een keer naar scouting. Dat was één dag en toen was het eigenlijk meteen een klik.” Hij was toen tien jaar. “Ik had zoiets van: ik wil hier blijven.” Sindsdien is hij er vrijwel elke week te vinden. Eerst als lid van de vrijdagverkenners, tegenwoordig bij de zogeheten Explo’s, de groep voor oudere scouts én als vrijwilliger bij de jongste leden: de Bevers.

Van scout naar leiding

De stap naar vrijwilligerswerk kwam eigenlijk vanzelf. Tijdens een zomerkamp begon het idee te groeien om zelf leiding te worden. “Nog voordat ik wist dat ik een maatschappelijke stage moest doen, had ik al gevraagd of ik misschien kon helpen.” Dustin zit in drie havo van het OSG in Hoorn. Toen school een maatschappelijke stage verplicht stelde, was de keuze snel gemaakt. “Ik dacht: dan doe ik dat gewoon hier. Stage lopen bij iets wat ik superleuk vind. Het werden er meer dan de verplichte 25 uur. Veel meer. “Dat is niet zo gek. Het is gewoon mijn hobby”, lacht Dustin.

Als leiding bij de Bevers helpt hij bij het bedenken en organiseren van de wekelijkse opkomsten, de bijeenkomsten waarbij de scouts samenkomen. “We bedenken activiteiten en spellen, begeleiden de kinderen en zorgen dat alles goed verloopt. Dat kan van alles zijn: vuur maken, knopen leggen, houthakken, maar ook creatieve activiteiten en spelletjes. Daarnaast zijn er hikes, droppings en kampeerweekenden.

Steven Stroom 

Kinderen kunnen bij scouting ook zogeheten insignes verdienen: badges die laten zien wat ze geleerd hebben. “Soms werken we een paar weken aan één thema. Bijvoorbeeld creatief bezig zijn. Als ze het goed doen, krijgen ze aan het eind een insigne. Zelf heeft Dustin een insigne dat vooral te maken heeft met routetechnieken, zoals werken met een kompas. “Dat vind ik zelf ook leuk.” Het insigne heet naar Dustins Bevernaam: ‘Steven Stroom’.

Verantwoordelijkheid

Vrijwilliger zijn betekent volgens Dustin vooral verantwoordelijkheid nemen. “Je moet de kinderen goed begeleiden en weten wat de grenzen zijn. En zorgen dat het leuk blijft voor iedereen.” Dat vraagt soms ook om ingrijpen. “Als ze een beetje stout zijn, dan roep je ze even bij je en leg je uit dat het niet kan.” Tegelijkertijd probeert hij vooral enthousiasme over te brengen. “Plezier is het belangrijkste.” Gemiddeld besteedt hij zo’n tien uur per week aan scouting. Naast zijn rol bij de Bevers gaat hij ook naar de opkomsten van de Explo’s en helpt hij mee met grotere activiteiten.

Trots op prestatie

Een van zijn hoogtepunten tot nu toe was deelname aan de Regionale Scouting Wedstrijden (RSW). In 2025 eindigde zijn patrouille op de vijfde plaats. “Daar ben ik best trots op", zegt hij. Nu hij te oud is om zelf mee te doen, hoopt hij ergens dit jaar misschien al als vrijwilliger te kunnen helpen bij de organisatie. “Bijvoorbeeld in het themateam en op het podium. Dat lijkt me echt superleuk.”

Geheim weekend

Op dit moment werkt Dustin ook mee aan een nieuw project: een groot scoutingsweekend voor alle leeftijdsgroepen van de vereniging in Hoorn. Van de jongste Bevers tot de oudere leden. “We hebben daarvoor budget gekregen", vertelt hij. “We willen misschien met tenten in het park hierachter gaan slapen, als dat van de gemeente mag.” Over de inhoud wil hij nog niet te veel verklappen. “Maar het wordt echt een superleuk weekend.”

Toekomst met kinderen

De ervaring als leider bij de scouting heeft Dustin zelfs aan het denken gezet over zijn toekomst. Hij zit nu in havo 3, maar overweegt later een opleiding te doen in de richting van pedagogiek of pedagogisch medewerker. "Dat komt echt door scouting", zegt hij. “Ik heb hier mijn plek gevonden.”

“Kom gewoon een keer kijken”

Scouting in Hoorn groeit volgens Dustin de laatste tijd flink. Vooral bij de jongste groep melden zich steeds meer kinderen. “We hadden eerst maar vijf Bevers en nu zijn het er al tien, en er komen er nog bij.” Zijn advies aan leeftijdsgenoten die twijfelen? “Kom gewoon een keer kijken. Scouting is superleuk. Je doet allerlei activiteiten, maar vooral: het is gewoon heel gezellig.”

Deel blogpost
Gerelateerde blogposts

Met haar tuinhelden houdt Esther alles groen

| Doe es gewoon vrijwillig

Paarse en rode salvia, nog wat herfstbollen, Oost-Indische kers: zelfs aan het einde van het tuinseizoen groeit en bloeit er nog van alles in de tuin van Esther Ritman. Jammer genoeg groeit het onkruid ook goed op vruchtbare klei achter de dijk van Venhuizen. Gelukkig, ze krijgt hulp van twee tuinhelden om haar tuin goed bij te houden. ‘Een confetti-tuin’ noemen haar vrienden de tuin van Esther. Weinig gras of tegels, maar vooral groen en veel bloemen, die bijna het hele jaar voor kleur zorgen. “Toen ik het huis negen jaar geleden kocht, was de tuin wat donkerder door sparren, maar de contouren en de structuur was er al. Ik ben lekker aan de slag gegaan met veel bloemen en bloeiende planten. Licht en kleur wilde ik creëren. En ik doe het allemaal zelf.” Elke dag tuinieren Tijdens covid moest Esther, net als zoveel mensen, meer thuis werken. De tuin had de tijd van z’n leven. “Ik heb een nieuw bloemenperk aangelegd, achterin, en nog meer nieuwe bloemen geplant. Veel werk? Absoluut, ik denk dat ik elke dag in de tuin zou kunnen werken en dan is het nog niet af.” Maar elke dag tuinieren zit er helaas niet in. Esther werkt tegenwoordig als uitvaartondernemer en ze is schrijver van levensboeken. Haar werk heeft pieken en dalen, soms is het juist druk als de tuin veel aandacht vraagt. “Afgelopen voorjaar zag ik dat de haagwinde m’n bloemenperk aan het wurgen was, nadat ik daar een paar weken niet had gewerkt. Ik besloot om daar dan maar een zithoek te maken, met de stenen die ik nog had. Maar hoe kon ik dat in mijn eentje doen? En hoe moest ik de rest bijhouden? Ik heb artrose in mijn handen, dus knijpende bewegingen of het bedienen van zware apparaten gaat niet altijd. Soms doet werken in de tuin teveel pijn.” Ninja in het onkruid Via Vrijwilligerspunt Westrfriesland vond ze twee tuinvrijwilligers, ze noemt ze haar ‘tuinpatser’ en ‘tuinninja’. “Michel kwam bij me langs en liep een rondje met me door de tuin. Hij zag dat ik al een frees had gehuurd om dat overwoekerde bloemperk aan te pakken. ‘Dat ga ik voor je doen’, zei hij. De week erna heeft hij dat gedaan. Een zandlaag erop, ik heb er later een tuinkleed op gelegd, en ik was in elk geval van dat onkruid af. Hij heeft nog geen tijd gehad om de klinkers erin te leggen, want hij heeft het ook druk. Wie weet word ik zelf nog creatief.” En haar tweede tuinvrijwilliger is een echte tuinninja. “Bij de kennismaking gingen haar handen al naar het onkruid”, zegt Esther. ‘”Thea heeft dat gewoon in zich. We hebben samen de mooie planten in de tuin gezet die ik van mijn zus had gekregen toen ze ging verhuizen. En ze is regelmatig langs geweest om onkruid te wieden. Het liefst werk ik met haar mee, als dat uitkomt en de artrose geen roet in het eten gooit. Dan praten we tijdens het werk over de planten en de andere tuinen waar Thea werkt. We wisselen ook planten uit, heel leuk.” Samen aan de slag De lente en de zomer zijn drukke tijden voor mensen met een tuin, maar inmiddels gaan we richting winter en wordt alles wat kaler en stiller. Nee hoor, niet bij Esther. “Zelfs nu bloeit er nog van alles”, vertelt ze. “En als ik, zoals afgelopen weken, druk ben geweest met mijn werk, mis ik mijn tuin echt. Ik voel dat ik het nodig heb om buiten bezig te zijn, mijn handen in de aarde te steken. Gelukkig komt Thea vanmiddag. Er is nog heel wat te doen, dus fijn dat we weer lekker samen aan de slag gaan.” Hulp Dichtbij Wil jij ook tuinvrijwilliger worden? Kijk op de vacaturepagina van onze afdeling Hulp Dichtbij en meld je aan als vrijwilliger. Bellen kan ook: 0229-216499 of stuur een mail naar [email protected] .
Lees meer

Kringloop Dromehof verkoopt een goed gevoel

| Doe es gewoon vrijwillig

Vrolijke mensen, mooie winkel, leuke spullen, gezellig contact met de klanten én met de collega’s: Maaike heeft genoeg redenen om elke week als vrijwilliger te werken bij kringloopwinkel Dromehof in Zwaag. En bovendien: elke werkdag komt ze weer met iets leuks thuis, vertelt ze. ‘Deze kandelaar, moet je kijken. Perfecte decoratie voor een feestje binnenkort.’ Je valt van de ene verbazing in de andere als je een rondje door kringloopwinkel Dromehof loopt. Rijen boeken staan netjes in de kast, in de stellingkasten erachter servies, glazen, knutselspullen, elektrische apparaten, koekblikken, knuffels, potten en pannen, allemaal netjes gesorteerd. En op de tweede verdieping: rijen met kledingrekken, allemaal netjes en zo goed als nieuw. In lage kasten staan pumps, gympen, laarzen, noem het maar op. ‘Iedereen kan hier winkelen’, vertelt vrijwilliger Maaike. ‘Als ik een dag aan de kassa werk, zie ik de hele samenleving voorbijkomen. Sommige mensen komen elke week, even kijken of er nog iets voor ze bij zit. Een moeder en dochter kwamen laatst samen winkelen, voor een paar tientjes gaan ze met tassen vol nieuwe kleding weer naar huis. Ouders kopen hier speelgoed voor hun kinderen.’ Gezellig samen De medewerkers weten inmiddels wat goed werkt in de winkel, en wat niet. ‘In de zomer zorgen we ervoor dat we voldoende emmers, strijkplanken, borden, theedoeken, bestek en pannen hebben. Jongeren die op kamers gaan omdat ze gaan studeren, kunnen dan voor weinig geld alles inslaan wat ze nodig hebben. En richting december zetten we alle bordspellen voor in de winkel. Dit is het seizoen van lekker binnen samen spelletjes doen, en die koop je hier voor een prikkie.’ Spierballen welkom Achter de winkel worden alle binnengekomen goederen gesorteerd. Er zijn een paar stelregels: alles wat vies of kapot is, gaat niet de winkel in. ‘Laatst vonden we een kunstgebit, dat hebben we ook weggegooid. Ja, de gekste dingen kom je tegen’, zegt de medewerker die aan het uitzoeken is. Stapels kleding wachten erop om gesorteerd te worden. ‘We hebben een medewerker die dat heel leuk vindt. Zij zorgt ervoor dat de kledingafdeling zo netjes is. Maar ze kan wel een collega gebruiken. Hier komen we ook de mooiste dingen tegen, sommige kleding met de prijskaartjes er nog aan.’ Ook medewerkers (met spierballen) voor de ophaaldienst zijn van harte welkom, net als kassamedewerkers voor het weekend. Iedere medewerker hier kent de verleiding: een boek wat ze niet kunnen laten liggen, een nieuw colbertje dat geweldig staat, leuk speelgoed voor de kleinkinderen. ‘Ik kom bijna elke werkdag met iets nieuws thuis’, zegt Maaike. ‘En rond de kerstdagen koop ik een stapeltje borden en wat extra bestek, als we veel eters verwachten. Vorig jaar kwam iemand die zeven gourmetstellen nodig had voor een kerstfeestje. Ja, waarom niet? Bij ons is dat niet duur.’ IJsjes uitdelen en een minibieb De opbrengsten van de kringloop gaan naar het goede doel: eenzame en hulpbehoevende ouderen. Dat regelt Dromehof allemaal zelf, vertelt oprichter Entenie Kleerekoper. ‘We bedenken activiteiten en voeren ze zelf uit, zoals ijsjes uitdelen bij een verzorgingshuis, een bingo-middag met mooie prijzen of een uitstapje.’ Maaike: ‘We maken mooie kerstpakketten en laatst hebben we een mini-bieb gemaakt voor een verzorgingshuis: een boekenkast met allemaal leuke boeken erin.’ Juist die acties voor het goede doel maken van Dromehof een bijzondere kringloopwinkel, zegt Entenie. ‘Je weet zeker dat er niks aan de strijkstok blijft hangen. We laten zien wat we doen en waar we voor staan. En dat zorgt ervoor dat mensen graag hun spullen bij ons wegbrengen en bij ons winkelen, ze weten dat het allemaal goed terecht komt.’ Word vrijwilliger bij Dromehof! Lijkt het je leuk om vrijwilliger te zijn bij Dromehof? Reageer dan op een van de vacatures! Klik hier voor alle vacatures.
Lees meer

"Vrijwilligers vormen het fundament van de samenleving"

| Doe es gewoon vrijwillig

‘Fundament’. Pieter van Maaren, waarnemend burgemeester van gemeente Koggenland, hoeft niet lang na te denken over welk woord voor hem het belang van vrijwilligerswerk beschrijft. “Ik denk dat vrijwilligerswerk zwaar wordt onderschat. Zonder vrijwilligers staat de samenleving stil.” Burgemeester Van Maaren is als we hem spreken nog maar vijf maanden aan het werk in gemeente Koggenland. Maar het is hem direct opgevallen: veel mensen doen hier vrijwilligerswerk. “Koggenland is samengesteld uit verschillende dorpskernen", zegt hij. “En daar zetten mensen zich met hart en ziel voor in. De dorpsraden, maar ook het ouderenwerk, de kerken, de sportverenigingen: de vrijwilligers zijn van onschatbare waarde. Dat is al jaren zo, maar er verandert wel wat. De mensen die zich hun hele leven lang inzetten voor één vereniging, de mastodonten van het vrijwilligerswerk, die verdwijnen. Jongere mensen willen graag in kortere projecten meedoen.” Samen sporten De waarde van vrijwilligerswerk moet niet worden onderschat. De burgemeester ziet het in alle aspecten van de samenleving. “Vrijwilligerswerk vormt de samenleving. Neem nou jongeren op een sportvereniging. Ze zijn lekker bezig, hangen niet op straat. Door de week moeten ze trainen, in het weekend spelen ze een wedstrijd, en daarna rollen ze moe hun bed in. Bovendien leren ze samen spelen en samenwerken met allerlei mensen. Jong, oud, verschillende opleidingen, verschillende achtergronden; iedereen komt bij elkaar op de sportvereniging. En zo’n vereniging kan bestaan dankzij al die vrijwilligers die zich ervoor inzetten.” De burgemeester weet waar hij over praat. Hij heeft vier kinderen, dus hij heeft de nodige sportshirts gewassen, teams naar uitwedstrijden vervoerd en kantinediensten gedraaid. “Dat is me met de paplepel ingegoten, mijn ouders hielpen ook overal mee. Ik kom uit een klein dorp, daar is dat toch gebruikelijker. En ik zie dat dat hier in de dorpskernen ook zo is. Mensen zetten zich vanzelfsprekend voor elkaar in.” Ga bij een club! Vrijwilligerswerk kan ook een mooie manier zijn om in een nieuwe woonplaats te aarden, ziet de burgemeester. “Aan nieuwkomers in onze gemeente adviseer ik dat ook: ga bij een club, sluit je aan bij een kerk of een vereniging. Doe mee. Dan leer je de taal en de cultuur pas echt kennen.” Want laten we vooral niet uit het oog verliezen waar het in de samenleving om gaat, zegt de burgemeester. “Uiteraard zijn stenen belangrijk, plekken om te wonen, een opleiding volgen enzovoort. Maar de mensen die iets voor elkaar over hebben, maken de samenleving. En dat is bij uitstek wat vrijwilligers doen. Ze zorgen voor een spelletjesmiddag in het verzorgingstehuis, ze coachen een sportteam of bieden kinderen na schooltijd een warm welkom. Dat netwerk van vrijwilligers vormt het fundament, zonder vrijwilligers staat de samenleving stil.”
Lees meer